لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٥ - سجده سهو

قبل الكلام)

و بسند موثق كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه دو سجده سهو بعد از سلام و پيش از كلام است و احاديث صحيحه و حسنه وارد شده است كه بعد از سلام و پيش از كلام است.

(و امّا حديث صفوان بن مهران الجمّال عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال سألته عن سجدتي السّهو فقال اذا نقصت فقبل التّسليم و اذا زدت فبعده فانّى افتى به فى حال التّقيّة)

و امّا حديث صحيح صفوان شتربان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از دو سجده سهو حضرت فرمودند كه اگر نقصانى در نماز واقع شده باشد مثل ترك يك سجده يا تشهد پس آن را پيش از سلام واقع ساز و اگر از جهت زيادتى باشد مثل سلام و كلام سهوا پس آن را بعد از سلام واقع ساز پس به درستى كه من فتوى مى‌دهم به آن در حالت تقيه و مثل اين حديث است آن چه روايت كرده است شيخ در صحيح از حضرت امام ابى الحسن علىّ بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما و در حديث ابو جارود وارد است كه پيش از سلام است و بعضى عمل باين حديث كرده‌اند كه مطلقا پيش از سلام است و محتمل است كه مخير باشد و بر تقدير تخيير عمل به مشهور كردن اولى است چون احاديث صحيحه بعد از سلام قريب به تواتر است.

(و ساله عمّار السّاباطىّ عن سجدتي السّهو هل فيهما تكبير او تسبيح فقال لا انّهما سجدتان فقط فان كان الّذى سها هو الامام كبّر اذا سجد و اذا رفع رأسه ليعلم من خلفه انّه قد سها و ليس عليه ان يسبّح فيهما و لا فيهما تشهّد بعد السّجدتين)

و منقولست در موثق از عمّار كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از دو سجده سهو كه آيا در آن تكبير هست در وقتى كه به سجده روند چنانكه در سجده‌