لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣١ - نماز جمعه بلند خوانده مىشود

مردمان باشد بهره او از جمعه همين خواهد بود و او را ثوابى نخواهد بود سيم شخصى است كه حاضر شود و امام خطبه خواند و او بايستد به نماز چنين كس مخالفت سنّت كرده است و كار او با خدا است اگر خواهد او را عطا مى‌كند و الّا محروم مى‌كند.

(و روى سماعة عنه صلّى اللَّه عليه انّه قال صلاة الجمعة مع الامام ركعتان فمن صلّى وحده فهى اربع ركعات)

و در موثق از سماعه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه نماز جمعه با امام دو ركعت است و كسى كه تنها گذارد يعنى با غير امام چهار ركعت است و در كافى هست بمنزله ظهر يعنى هر گاه امامى باشد كه خطبه تواند خواند واجبست كه جمعه به جا آورند و اگر نباشد امامى كه خطبه تواند خواند چهار ركعت به جا مى‌آورند هر چند به جماعت كنند و در صحيح از محمد بن مسلم منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه يا امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند در وقتى كه از آن حضرت سؤال كردم كه هر گاه جمعى در دهى باشند آيا نماز جمعه را به جماعت به جا مى‌آورند؟ حضرت فرمودند كه هر گاه كسى نداشته باشند كه از جهة ايشان خطبه بخواند چهار ركعت مى‌گذارند و در موثق كالصحيح از فضل منقولست كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه شنيدم كه مى‌فرمودند كه هر گاه جمعى در قريه باشند نماز جمعه را چهار ركعت مى‌كنند و اگر كسى باشد كه از جهة ايشان خطبه خواند نماز جمعه را مى‌كنند هر گاه پنج نفر باشند و چرا جمعه را دو ركعت مى‌كنند از جهة دو خطبه كه بمنزله دو ركعت است.

[نماز جمعه بلند خوانده مى‌شود]

(و روى حمّاد بن عثمان عن عمران الحلبيّ قال سئل ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الرّجل يصلّى الجمعة اربع ركعات أ يجهر فيها