لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٧ - قراءة عزائم در نماز

و در حديث صحيح وارد است كه سجده مى‌بايد كرد بعدد خواندن و بعدد شنيدن اگر چه هزار مرتبه بخواند يا بشنود و بعدد آن سجده مى‌كند.

و در حديث صحيح محمد بن مسلم از احدهما صلوات اللَّه عليهما منقولست كه گفت سؤال كردم از آن حضرت كه اگر كسى آيه سجده را بخواند و سجده را فراموش كند تا ركوع و سجود بكند حضرت فرمودند كه هر وقت كه به خاطرش آيد به جا آورد اگر سجده‌هاى عزيمه باشد و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه اگر در غير نماز نيز فراموش كند هر وقت كه به خاطرش آيد قضا مى‌كند چون جواب عام است هر چند سؤال خاص باشد.

و اما دعايى كه در سجده خواندن آن خوبست در حديث صحيح وارد است از ابو عبيده كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه كسى از شما سجده عزيمه را بخواند پس بايد كه در سجده اين دعا را بخواند كه‌

(سجدت لك تعبّدا و رقّا لا مستكبرا عن عبادتك و لا مستنكفا و لا متعظّما بل انا عبد ذليل خائف مستجير و قد روى انّه يقول فى سجدة العزائم لا اله الّا اللَّه حقّا حقّا لا اله الّا اللَّه ايمانا و تصديقا لا اله الّا اللَّه عبوديّة و رقّا سجدت لك يا ربّ تعبّدا و رقّا لا مستنكفا و لا مستكبرا بل انا عبد ذليل خائف مستجير ثمّ يرفع رأسه ثمّ يكبّر)

و در روايتى ديگر منقولست كه در سجده عزيمه مى‌گويد اين دعا را ترجمه‌اش اينست كه نيست سزاى عبوديت و خداوندى بجز واجب الوجود بالذاتى كه مستجمع جميع كمالات است، و يقين دارم كه چنين است و موافق واقع است نيست خداوندى بجز حق سبحانه و تعالى، و ايمان دارم و تصديق مى‌كنم باين معنى و مى‌گويم كلمه توحيد را از روى عبوديت و بندگى، و سجده كردم از براى تو خالصا اى پروردگار من از وى بندگى و عبوديت حال آن كه ابا ندارم و گردنكشى و تكبّر