لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨ - قراءة عزائم در نماز

و تعظيم نمى‌كنم بلكه بنده ذليلم و ترسانم و پناه به تو آورده‌ام پس سر بر مى‌دارد و اللَّه اكبر مى‌گويد و همه خوبست چون صدوق حكم به صحت اين دو حديث كرده هست و اگر همه را جمع كند بهتر است و اگر در حديث متن داخل كند اگر چه دو كلمه كه در حديث سابق هست و در اين حديث نيست ظاهرا جمع كرده باشد و احوط آنست كه ترك نكند آن چه را در حديث صحيح وارد شده است.

(و من سمع رجلا يقرأ العزائم فليسجد و ان كان على غير وضوء)

و كسى كه بشنود كه شخصى سوره‌هاى عزيمه را مى‌خواند و آيه سجده را بشنود بايد كه سجده كند هر چند با وضو نباشد.

و در حديث صحيح و موثق كالصحيح منقولست از ابو عبيده از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه حايض اگر بشنود آيه سجده را سجده مى‌كنند هر گاه بشنود آن را.

و هم چنين در حديث موثق كالصحيح از ابو بصير منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه نماز كنى با سنيّان و پيش نماز سوره اقرء را يا سوره ديگر از عزايم را بخواند و سجده نكند پس تو ايما كن چون سجده صحيح را نمى‌توانى كردن در نماز يا از خوف ايشان، و هر گاه حايض بشنود آيه سجده را سجده مى‌كند و ظاهر اين اخبار و امثال اينها دلالت مى‌كند بر آن كه سجده بر سامع لازم باشد و حمل مى‌توان كرد بر مستمع يا بر استحباب و احوط آنست كه سامع ترك نكند سجده را هر چند گوش نكرده باشد خروجا من الخلاف.

(و يستحبّ ان يسجد الانسان فى كلّ سورة فيها سجدة الّا انّ الواجب فى هذه العزائم الاربع)

و سنت است كه سجده كنند مرد و زن در هر سوره كه سجده در آن هست و اما سجده واجب در اين چهار سوره است و