لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠ - قراءة در نماز

مى‌فرماييد در شخصى كه ابتدا كند به بسمله تنها در فاتحه و چون بغير فاتحه رسد ترك كند آن را يعنى بسم اللَّه را يا سوره را و عباسى گفت كه باكى نيست حضرت بخط مبارك خود نوشتند كه اعاده مى‌كند آن را يعنى بسم اللَّه يا سوره را اگر وقت آن باقى باشد يا نماز را چون وقت هر دو گذشته است دو مرتبه يعنى فرمودند كه اعاده نماز مى‌كند اعاده نماز مى‌كند يا آن كه دو مرتبه اعاده مى‌كند يعنى دو سبب از جهت اعاده هست يكى ترك سوره واجب و دويم به اعتقاد باطل از پيش خود، يا آن شخصى كه به گفته او عمل مى‌كند دليلى ندارد بر آن كه اطاعت چنين كسى مى‌توان كرد پس اعاده يك مرتبه باشد و سبب اعاده دو باشد و اظهر آنست كه از جهت رد سخن او باشد چنانكه حضرت فرمودند يا راوى كه على رغمه يعنى دو مرتبه اعاده مى‌كند تا بينى عبّاسى بر خاك مالد و مستبعد نيست كه در خصوص اينجا دو مرتبه اعاده لازم باشد و محتمل است كه راوى يك مرتبه اعاده كرده باشد احتياطا حضرت فرموده باشند كه در آن نيّت جازم نبوده است يك مرتبه ديگر اعاده كند بقصد وجوب تا دو مرتبه شود و اللَّه تعالى يعلم.

و اظهر استحباب سوره است. چنانكه در حديث صحيح وارد شده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه فاتحة الكتاب به تنهايى كافيست در نماز فريضه و مثل اين است صحيحه حلبى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه و جمعى اين دو حديث را عمل بر صورت ضرورت كرده‌اند چنانكه در صحيحه حلبى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه باكى نيست كه شخصى در نماز واجب اكتفا كند به فاتحه هر گاه كارى داشته باشد يا از چيزى ترسد مثل دشمن و مار و عقرب.

و در صحيح از عبد اللَّه بن سنان از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه‌