لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣١ - خنده در نماز

منقول است كه فرمودند كه نماز مكن در حالتى كه يابى در خود چيزى از بول و غايط را.

و از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه قطع نمى‌كند نماز را مگر رعاف و مگر صدايى كه در شكم باشد پس تا توانيد مبادرت كنيد به اين‌ها بانكه پيش از نماز دفع اينها بكنيد و اگر در نماز حاصل شود پيش از آن كه باد بيرون آيد يا حدث بجهد نماز را بكنيد يا اينها را واقع سازيد و بعد از آن نماز را از سر گيريد يا بنا نهيد و چون اين احتمالات هست استدلال به اين حديث نمى‌توان كرد.

[خنده در نماز]

( «و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه لا يقطع التّبسّم الصّلاة و يقطعها القهقهة و لا ينقض الوضوء»)

و بسند موثق از سماعه منقول است كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از خنديدن آيا قطع مى‌كند نماز را حضرت فرمودند كه اما تبسّم كه صدا نداشته باشد نماز را قطع نمى‌كند و قهقهه كه با صداست قطع مى‌كند نماز را و در حسن كالصحيح از زراره منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه قهقهه وضو را نمى‌شكند و نماز را مى‌شكند و در صحيح از ابن ابى عمير منقولست از جمعى كه از آن حضرت شنيدند كه فرمودند كه تبسّم در نماز نماز و وضو را نمى‌شكند و قطع نماز نمى‌كند مگر خنده كه قهقهه داشته باشد و در لغت قهقهه خنده را مى‌گويند كه صدا مكرر شود چنانكه ظاهر لفظ قه‌قه است يا خنده سخت را مى‌گويند و على اى حال لازم دارد كه صدايى داشته باشد و چون بعضى از عامه قهقهه را ناقض وضو مى‌دانند تصريح فرمودند بعدم نقض.