لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٩ - نماز مريض

مهر در صحيحه عبد الرحمن نيز وارد شده است، و در حسن كالصحيح حلبى وارد است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از بيمار هر گاه نتواند ايستادن و سجده كردن حضرت فرمودند كه ايما مى‌كند بسر و اگر پيشانى را بر زمين گذارد محبوبتر است نزد من و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه اوامر سابقه محمولست بر استحباب و در صحيحه عبد الرحمن و غير آن وارد است كه بيمار اكتفا مى‌كند در قرائت بر سوره حمد و خلافى نيست كه سوره بر او واجب نيست.

( «و سال سماعة بن مهران عن رجل يكون فى عينيه الماء فينتزع الماء منها فيستلقى على ظهره الايّام الكثيرة اربعين يوما او اقلّ او اكثر فيمتنع من الصّلاة الّا ايماء و هو على حاله فقال لا باس بذلك»)

و بسند موثق كالصحيح منقول است از سماعه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه چشمش آب آورده باشد و كور شده باشد و خواهند كه آن آب را بگردانند و بر پشت مى‌خوابد ايام بسيار چهل روز يا كمتر يا بيشتر و نماز نمى‌تواند كرد مگر به ايما خوابيده بر پشت؟ حضرت فرمودند كه باكى نيست چون چشم عزيز است و مرضى برتر از آن نيست و مقرّر است نزد اين جماعت كه سه روز سر را به گچ مى‌گيرند كه حركت نكند و بعد از آن بر پشت بخوابد مدتى تا آب سياه به تحليل برود، و نزد بنده قدح كردند شخصى را كه مدّتها بود كه كور بود و گوشه چشم را از جانب شقيقه سوراخ كرد و ميلى داخل كرد و حركت داد آن ميل را تا آب سياهى كه در حدقه بود حركت كرد به جانب ديگر، چشم آن مرد روشن شد بنده قادح را گفتم كه سر اين مرد را به گچ مى‌بايد گرفت و اقلا چند روز بر پشت بخوابد گفت احتياج نيست روز ديگر كور شد مثل سابق، و در حديث صحيح از محمد بن مسلم منقول است‌