لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١١ - نماز مريض

بچشم مى‌كند، و در ركوع چشم را بهم مى‌گذارد و در سجود چشم را مى‌فشارد و صدوق اگر چه اين حديث را مرسل روايت كرده است و ليكن چون گفته است كه ميان من و خدا حجت است علما عمل به اين حديث كرده‌اند و منافات ندارد با اخبار سابقه و احوط عمل به اين خبر است و اللَّه تعالى يعلم.

( «و يجوز للمريض ان يصلّى الفريضة على الدّابّة يستقبل به القبلة و يجزيه فاتحة الكتاب و يضع جبهته فى الفريضة على ما امكنه من شى‌ء و يومى فى النافلة ايماء»)

و بسند صحيح منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه نماز نمى‌كند بر چهار پا نماز واجب را مگر كسى كه بيمار باشد و روى او را بقبله مى‌كنند و كافى است او را خواندن سوره حمد و در نماز فريضه پيشانى خود را بر هر چه ممكن باشد مى‌گذارد و در نماز سنت ايما مى‌كند يعنى پيشانى گذاشتن لازم نيست و حديث حلبى گذشت كه گذاشتن پيشانى مستحب است و ممكن است كه مراد در اينجا اين باشد كه اگر ممكن باشد كه ركوع را درست به جا آورد و در سجود نيز پيشانى را بر پيش زين و امثال آن گذارد واجب باشد و اگر نتواند گذاشتن و ايما كند چيزى بر پيشانى گذاشتن سنّت باشد و اين معنى بحسب عبارت اظهر است و اللَّه تعالى يعلم.

( «و قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه دخل رسول اللَّه ٦ على رجل من الانصار و قد شبكته الرّيح فقال يا رسول اللَّه كيف اصلّى فقال ان استطعتم ان تجلسوه فاجلسوه و الّا فوجّهوه إلى القبلة و مروه فليؤم برأسه ايماء و يجعل السّجود أخفض من الرّكوع و ان كان لا يستطيع ان يقرأ فاقرؤا عنده و اسمعوه»)

و منقول است از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه و آله كه فرمودند كه حضرت‌