لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠ - تكبيرات ابتداى نماز

مذكور شد كه تكبيرات را با دعاهاى گذشته بخوانند تعبد و بندگى است و ترك آن خوب نيست مگر آن كه تعجيلى داشته باشد چنانكه در موثق كالصحيح از زراره منقولست كه ديدم يا شنيدم كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه هفت تكبير پى در پى گفتند و ظاهر آنست كه شغلى داشته باشد يا نماز جماعت بوده است و تخفيف در آن مطلوبست.

و در صحيح از حلبى منقولست كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پرسيدم از سبكترين تكبيرات در نماز حضرت فرمودند كه سه تكبير است و در قرائت به قل هو اللَّه احد يا قل أيّها الكافرون اكتفا مى‌توان كردن و اگر امام باشى كافى است كه يك تكبير را بلند به گويى و شش تكبير را آهسته به گويى.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه پيشنماز را يك تكبير كافى است و اگر به تنهايى نماز كنى سه تكبير مى‌گويى با تأنّى.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه يك تكبير در ابتداى نماز كافيست و سه افضل است و هفت افضل از همه.

و در حديث صحيح از زيد منقولست كه گفت به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمودم افتتاح نماز را فرمودند كه يك تكبير كافيست عرض نمودم كه هفت بما رسيده است يا هفت چونست فرمودند كه آن افضل است.

و در صحيح از معاوية بن عمار منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه منفرد نماز كنى سه تكبير كافيست و هر گاه امام باشى يك تكبير كافيست زيرا كه با تو نماز مى‌كنند جمعى كه كارها دارند يا ضعيفند يا پيرند و ايشان از طول نماز آزار مى‌كشند نماز را سبك مى‌بايد كرد از جهت ايشان.