لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١ - تكبيرات ابتداى نماز

(و انّما جرت السّنة فى افتتاح الصّلاة بسبع تكبيرات لما رواه زرارة عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّه قال خرج رسول اللَّه ٦ إلى الصّلاة و قد كان الحسين صلوات اللَّه عليه ابطا عن الكلام حتّى تخوّفوا [أنّه خ‌] ان لا يتكلّم و ان يكون به خرس فخرج به رسول اللَّه ٦ حامله على عاتقه و صفّ النّاس خلفه فاقامه على يمينه فافتتح رسول اللَّه ٦ الصّلاة فكبّر الحسين صلوات اللَّه عليه حتّى كبّر رسول اللَّه ٦ سبع تكبيرات و كبّر الحسين صلوات اللَّه عليه فجرت السّنّة بذلك)

و چرا سنّت جارى شده است كه در ابتداى نماز هفت تكبير بگويند به سبب علّتى است.

كه در صحيح روايت كرده است زراره از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيّد المرسلين ٦ بواسطه نماز از خانه بيرون آمدند يا از جهت نماز عيد از شهر بيرون رفتند چون خواهد آمد كه اين واقعه در روز عيد بود و حضرت امام حسين صلوات اللَّه عليه هنوز به سخن در نيامده بودند تا آن كه خوف داشتند كه مبادا آن حضرت سخن نگويد و بى‌زبان باشد و در واقع حضرت را اراده اين بود كه در نماز به سخن در آيد اوّلا پس حضرت سيد المرسلين ٦ حضرت امام حسين صلوات اللَّه عليه را با خود بيرون بردند و او را بر دوش خود نشانيده بودند و چون مردمان صف كشيدند حضرت آن حضرت را بر دست راست خود باز داشتند پس حضرت سيّد المرسلين ٦ تكبير گفتند و اظهر آنست كه تكبير اول تكبير احرام بوده باشد اگر چه ممكن است كه حضرت به وحى الهى دانسته باشند كه حضرت امام حسين در تكبير هفتم جواب خواهند داد به نحوى كه مى‌بايد.