لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٧ - شك بين سه و چهار

كه سه ركعت نماز كرده است يا چهار ركعت و در وقت فارغ شدن از نماز اعتقادش اين بود كه نمازش تمام شده است اعاده نمى‌كند نماز را زيرا كه در وقت فارغ شدن از نماز نزديكتر بود بحق از حال بعد از نماز او حاصل آن كه شك بعد از فراغ اعتبار ندارد.

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است در شخصى كه شك كند بعد از فارغ شدن از نماز حضرت فرمودند كه اعاده نمى‌كند نماز را و بر او چيزى نيست و در صحيحه زراره گذشت كه هر چه وقتش گذشت التفات به آن نمى‌كند.

و در موثق كالصحيح از محمد بن مسلم منقول است از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر چرا شك كنى و وقت آن گذشته باشد تو نيز بگذر و ملتفت مشو.

[شك بين سه و چهار]

(و فى نوادر ابراهيم بن هاشم انّه سئل ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن امام يصلّى بأربعة نفر او بخمسة فيسبّح اثنان على انّهم صلّوا ثلثا و يسبّح ثلاثة على انّهم صلّوا اربعا يقولون هؤلاء قوموا او يقولون هؤلاء اقعدوا و الامام مائل مع احدهما او معتدل الوهم فما يجب عليهم قال ليس على الامام اذا حفظ عليه من خلفه سهو باتّفاق منهم و ليس على من خلف الامام سهو اذا لم يسه الامام و لا سهو فى سهو و ليس فى المغرب سهو و لا فى الفجر سهو و لا فى الرّكعتين الاوّلتين من كلّ صلاة سهو فاذا اختلف على الامام من خلفه فعليه و عليهم فى الاحتياط و الاعادة و الاخذ بالجزم)

و در بعضى از نسخ‌ الاعادة و الاخذ بالجزم است.

و در كتاب نوادر كه تصنيف ابراهيم بن هاشم است و او روايت كرده‌