لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٥ - بلند و يواش خواندن نماز

مواضع خود نگويد عمدا يا سهوا ضرر ندارد و تاويلاتى چند كرده‌اند فضلا كه نقل آن سبب تشنيع مى‌شد بر ايشان ذكر نكردم.

و در حديث حسن كالصحيح منقول است از ابن عمّار از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه تكبيرات مستحبّه و واجبه در نمازهاى پنجگانه نود و پنج تكبير است از آن جمله پنج تكبير است از جهت پنج قنوت و عبد اللَّه ابن مغيره تفسيرش كرده است كه در نماز ظهر بيست و يك تكبير است، و هم چنين نماز عصر و عشا، و در شام شانزده تكبير است، و در نماز صبح يازده تكبير و پنج تكبير قنوت كه مجموع نود و پنج تكبير باشد، و اگر نماز جمعه كنند ظاهرا تكبيرات قنوت شش باشد چون دو قنوت دارد و محتمل است كه تكبير قنوت دويم ساقط باشد و اگر بقصد احتياط واقع سازد بهتر است اگر چه اگر هزار تكبير در نماز واقع سازد ضرر ندارد چون مطلق ذكر در نماز خوبست و ليكن فرق است ميان سنت و مستحب پس قصد مى‌كند كه اگر سنّت باشد فيها و الا مستحبّ باشد.

[بلند و يواش خواندن نماز]

(و روى حريز عن زرارة عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه فى رجل جهر فيما لا ينبغى الجهر فيه او اخفى فيما لا ينبغى الاخفاء فيه فقال أيّ ذلك فعل متعمّدا فقد نقض صلاته و عليه الاعادة و ان فعل ذلك ناسيا او ساهيا او لا يدرى فلا شى‌ء عليه و قد تمّت صلاته فقال قلت له رجل نسى القراءة فى الاوليين فذكرها فى الاخيرتين فقال يقضى القراءة و التّكبير و التّسبيح الّذى فاته فى الاوليين و لا شى‌ء عليه)

و به اسانيد متكثره صحيحه منقول است از حريز كه بيست و هشت سند صحيح است و يازده كالصحيح از زراره و هم چنين است اسانيد او از زراره چون هر چه از زراره روايت مى‌كند از حريز از زراره روايت مى‌كند از حضرت‌