لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩١ - يا رب يا رب گفتن در سجده

در بعضى از اخبار بلفظ تعفير وارد شده است مثل.

حديث منقول از حضرت امام حسن عسكرى صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه علامات مؤمن پنج است نماز پنجاه و يك ركعت و انگشترى بدست راست كردن و پهلوهاى پيشانى را تعفير كردن يعنى بر خاك رسانيدن و زيارت اربعين و بسم اللَّه را در نمازهاى جهريه و اخفاتيه بلند گفتن پس احوط و اولى آنست كه پيشانى و هر دو طرف پيشانى و هر دو طرف رو را بر خاك گذارد تا به ثواب عظيم فايز شود.

[يا رب يا رب گفتن در سجده‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه انّ العبد اذا سجد و قال يا ربّ يا ربّ حتّى ينقطع نفسه قال له الربّ تبارك و تعالى لبّيك ما حاجتك)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه هر گاه بنده به سجده رود و آن مقدار يا ربّ بگويد كه به يك نفس كه نفس او آخر شود حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه لبيك چه حاجت دارى و هر گاه كريمى اين سخن را مى‌گويد البته كار آن بنده را مى‌سازد هر گاه اكرم الاكرمين گويد كه لبّيك البته حاجت او را بر مى‌آورد و ليكن گاه هست كه مصلحت آن بنده در تاخير است ديرتر مى‌رساند و اگر مصلحت او نباشد در دنيا در آخرت به او كرامت مى‌فرمايد آن مقدار ثواب كه بنده آرزو كند كه كاش در دنيا هرگز يك مطلب من بر آورده نمى‌شد چنانكه در احاديث بسيار وارد شده است و گاه هست كه تأخير اجابت از جهت ازدياد قرب بنده است.

و بر اين مضمون نيز احاديث صحيحه وارد شده است باين عبارت كه حق سبحانه و تعالى به ملائكه مى‌فرمايد كه حاجت او را بر آوريد و ليكن زود به او نرسانيد كه من دوست مى‌دارم تضرّع و زارى او را و چون حاجتش بر آورده شد ترك مى‌كند دعا را.