لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٩ - دست كشيدن به صورت بعد از دعا

سجده با تعفير بين السجّدتين با حسن سند اين را مقدم داشت.

[سجده شكر مكن نزد سنيّان و تقيه به جا آور]

(و لا تسجد سجدة الشّكر عند المخالف و استعمل التّقيّة فى تركها)

و سجده شكر مكن نزد سنيّان و تقيه به جا آور در ترك آن چون تقيّه واجبست غالبا و اگر ضرر سهلى رسد سنّت است تقيه و هم چنين اگر احتمال ضعيفى باشد در ضرر و اگر سجده كند تعفير خدّين نكند چون تقيه در اين بيشتر است و جمعى از عامه قايلند به سجده شكر و با آن كه قايلند ضرر مى‌رسانند چون شعار شيعيانست.

(و روى جهم بن ابى جهم قال رأيت ابا الحسن موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما و قد سجد بعد الثّلث ركعات من المغرب فقلت له جعلت فداك رأيتك سجدت بعد الثّلث فقال و رأيتني فقلت نعم قال فلا تدعها فانّ الدّعاء فيها مستجاب)

و كالصحيح منقولست از جهم و در بعضى از نسخ جهيم مصغّر و هم چنين در پدرش و در بعضى از نسخ پدرش ابن ابى جهيمه است و اين اختلاف خواهد آمد در بيان اسانيد كتاب و هم چنين اين اختلاف را نجاشى ذكر كرده است در فهرست خود گفت كه آن حضرت را صلوات اللَّه عليه ديدم كه بعد از نماز واجب شام به سجده رفتند پس عرض نمودم كه من شما را ديدم كه بعد از سه ركعت واجب به سجده رفتيد حضرت فرمودند كه ديدى مرا گفتم بلى فرمودند كه پس ترك مكن اين سجده را در عقب هيچ نمازى يا در عقب نماز شام كه هر دعايى كه در آن مى‌كنى مستجابست.

و در حديثى وارد است كه سجده شكر بعد از نماز شام نيست محمول است بر تقيه چون اخبار معتبره وارد شده است كه ظاهرشان آنست كه با احاديث صحيحه عامه كه خواهد آمد با آن كه حديث نفى ضعيف است.

[دست كشيدن به صورت بعد از دعا]

(و فى رواية ابراهيم بن عبد الحميد انّ الصّادق صلوات اللَّه عليه‌