لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٨ - ذكر سجده شكر

تو كه حافظ اسرار تو باشند اما فتح اولى است چنانكه ظاهر است و در كافى و تهذيب ثلثا نيست و در اينجا ظاهرا ثلثا ما بعد بهر دو متعلق است خداوندا به درستى كه از تو سؤال مى‌كنم كه آسانى كرامت كنى ما را بعد از اين دشوارى و عسرتى كه داريم و همين عبارت را نيز سه مرتبه مى‌گويد، پس طرف راست رو را بر زمين گذارى و سه مرتبه مى‌گويى اى پناه من در وقتى كه از همه راهى درمانم و زمين با اين فراخى كه دارد بر من تنگ شود و پناهى نداشته باشم تو پناه منى، و اى خداوندى كه مرا آفريدى از روى رحمت و بى‌نياز بودى از من و از آفريدن من بلكه غرض اين بود كه جود خود را شامل حال من كنى چنانكه در حديث قدسى همين مضمون وارد است كه:

صلوات بر محمّد و آل او فرست و در كافى نيست و آل محمد و نمى‌بايد زيرا كه بدل او هست كه بر محمد و بر جمعى كه حافظان دين و اسرار آن حضرتند از آل محمّد، و اين مجموعه را سه مرتبه مى‌خوانى و احتمال دارد كه مرا اين باشد كه صلوات را سه مرتبه بگويد و در هر دو كتاب ثلثا نيست اگر چه ظاهرا بايد چون همه جملها را سه مرتبه مى‌خواند پس طرف چپ رو را بر زمين مى‌گذارى و سه مرتبه مى‌گويى اى خوار كننده هر جبّار ستم كار و اى عزيز كننده هر ذليل بى‌مقدار قسم به عزت و بزرگواريت مى‌خورم كه طاقت من طاق شده است و ديگر تاب ندارم پس مرتبه ديگر پيشانى را مى‌گذارى تا دو سجده شود و اين مرتبه صد مرتبه مى‌گويى شكرا يعنى شكر مى‌كنم ترا به شكرى كه تو سزاوار آنى پس حاجتى كه دارى طلب مى‌كنى اگر حق سبحانه و تعالى خواهد، يا بر مى‌آورد حاجات ترا اگر خدا خواهد و ظاهرا از محض تيمّن و تبرك باشد بدون معنى شرطى چنانكه گذشت و چون اين روايات تمام بود در بيان هر دو