کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤٨ - كلام مصنف و قصيده وى در مدح آن حضرت

ابن حمدون آورده كه نوشت منصور بجعفر بن محمد (ع) كه چرا بصحبت ما نمى‌آئى همچنان كه ساير مردم بصحبت ما مى‌آيند؟ جواب نوشت كه: ما را چيزى نيست كه بترسيم ترا از آن جهت، و نيست نزد تو از امر آخرت چيزى كه اميدوار گرديم ترا از براى آن، و تو در نعمتى نيستى كه بيائيم بتهنيت تو، و نمى‌بينيم ترا نقمت و مصيبتى كه اتيان نمائيم بتعزيت تو، پس چه كار كنيم نزد تو؟

او نوشت كه بصحبت ما بيا از جهت نصيحت ما، آن حضرت در جواب نوشت كه: آنكه دنيا را ميخواهد ترا نصيحت نميكند؛ و آنكه اراده آخرت دارد بتو صحبت نميدارد، منصور گفت كه: و اللَّه امتياز فرمود نزد من منازل جميع مردم را از كسى كه اراده دنيا كرده از آن كسى كه اراده آخرت دارد و آنكه اراده آخرت كرده از آنكه اراده دنيا نموده‌

[كلام مصنف و قصيده وى در مدح آن حضرت‌]

مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد كه مناقب صادق (ع) فاضل است، و صفات او در شرف كامل، و منن او مر اولياى او را شامل، و باغراض اخرويه ايشان كافل، و عز و شرف و فضل او بر جبهات ايام سايل، و جنت از براى مواليان و محبانش حاصل، او صاحب عز و مجد و مآثر و مفاخرتست، او مركز دايره رسالت و امامت است، جهت آباى او محمد عربيست، و جهت ابناى او محمد مهدى كه آن موضح محجت است و اين خلف حجت، و پسنديده است او را اين شرف و مجد كه.