کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٠١ - آنچه در سجده خود در مسجد كوفه مىگفت و برخى اخبار حضرت

و اما صوم اذن پس زن روزه تطوع نميتواند داشت بى‌دستور شوهر و همچنين غلام و كنيزك بى‌اذن سيد.

و اما صوم حرام روزه عيد فطر و عيد اضحى است و ايام تشريق و روز شك منهى است كه از رمضان بداريم و روزه وصال و صمت و نذر معصيت و روزه دهر اينها همه حرام است و مهمان روزه تطوع ندارد مگر باذن ايشان، و امر كرده مى‌شود كودك بروزه داشتن وقتى كه مراهق نباشد آن روزه از جهت تاديب است و فرض نيست، و همچنين كسى كه افطار كرد از جهت علتى در اول روز بعد از آن در بدن خود قوتى يافت مامور است بامساك جهت تاديب أما فرض نيست، و اين چنين است مسافر هر گاه كه خود در اول روز بعد از آنكه به بلد در آمد مامور است بامساك و اما روزه اباحت همچو كسى كه خورد يا آشاميد از روى فراموشى نه بعمد، اين از براى او مباح است و مجزى است از روزه او و اما روزه مريض و روزه مسافر پس عامه در او اختلاف كرده‌اند بعضى گفته‌اند كه: مى‌بايد داشت، و بعضى گويند كه اگر خواهد بدارد و اگر خواهد افطار كند، پس ما ميگوئيم كه افطار كند در هر دو حالت پس اگر روزه بدارد در سفر و در مرض بر او قضا لازم است كما قال اللَّه تعالى‌ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ اين آخر كلام ابو نعيم است و ابن خشاب نحوى در كتاب مواليد اهل البيت آورده از تاريخ ولادت و وفات بر وجهى كه مذكور شد در اول و گويد كه او را از اولاد انثى نبود.