جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٦ - مقدمه سيماى عقل از نظر خواجه
|
٩- مفروش عطر عقل به هندوى زلف يار |
كآنجا هزار نافه مشكين به نيم جو[١] |
|
|
١٠- خِرَد كه قيدِ مجانين عشق مى فرمود |
به بوى حلقه زلف تو گشت ديوانه[٢] |
|
|
١١- قياس كردم تدبير عقل در ره عشق |
چو شبنمى است كه در بحر مى كشد رقمى[٣] |
|
|
١٢- گِرْد ديوانگان عشق مَگرد |
كه به عقل و عقيله مشهورى[٤] |
|
منظور از بىاطّلاعى عقل، همان عدم توانايى اوست براى راهنمايى به عشق.
د- در مواردى به مصلحت نديدن عقل قدم نهادن در راه عشق اشاره مى كند و مىگويد:
|
١- به چشم عقل دراين رهگذارِپر آشوب |
جهان و كار جهان بىثبات و بىمحل است[٥] |
|
|
٢- ما را به منع عقل مترسان و مِىْ بيار |
كان شحنه در ولايت ما هيچ كاره نيست[٦] |
|
|
٣- زاهدِ پشيمان را، ذوق باده در جان است |
عاقلا! مكن كارى، كاورد پشيمانى[٧] |
|
[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٩٨، ص ٣٦٠.
[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٠٨، ص ٣٦٥.
[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٦٦، ص ٤٠٥.
[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٣٣، ص ٣٨٣.
[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٦٩، ص ٨٤.
[٦] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٨٤، ص ٩٣.
[٧] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٩٣، ص ٤٢٥.