جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٥٢ - غزل ٢٩٢ اى صبا نكهتى از خاك در يار بيار

اى صبا نكهتى از خاك در يار بيار

ببر اندوه دل و مژده دلدار بيار

نكته روح فزا از دهن يار بگوى‌

نامه خوش خبر از عالم اسرار بيار

تا معطّر كنم از لطف نسيم تو مشام‌

شمّه اى از نفحات نفس يار بيار

به وفاى تو كه خاك ره آن يار عزيز

بى غبارى كه پديد آيد از اغيار، بيار

روزگارى است كه دل چهره مقصود نديد

ساقيا آن قدح آينه كردار بيار

گردى از رهگذر دوست به كورىّ رقيب‌

بهر آسايش اين ديده خونبار بيار

دل ديوانه به زنجير نمى آيد باز

حلقه اى از خم آن طرّه طرّار بيار

خامى و ساده دلى شيوه جانبازان نيست‌

خبرى از بر آن دلبر عيّار بيار

شكر آن را كه تو در عشرتى اى مرغ چمن‌

به اسيران قفس مژده گلزار بيار

كام جان تلخ شد از صبر كه كردم بى‌دوست‌

خنده اى ز آن لب شيرين شكر بار بيار

دلق حافظ به چه ارزد بى‌مى‌اش رنگين كن‌

وآنگهش مست و خراب از سر بازار بيار