جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٥٠ - غزل ٢٩١ اى خرم از فروغ رخت لاله زار عمر

صبح را بر خود حرام سازد. كه:

٢١٦٨

«إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ سَفَرٌ لا يُدْرَكُ إِلّا بِامْتِطاءِ اللَّيْلِ.»

[١]: (بدرستى كه وصال خداى عزّ وجلّ سفرى است كه جز با مركب قرار دادن شب طى نمى‌شود.) در جايى مى گويد:

و در جايى ديگر مى گويد:

در اين بيت و بيت سوّم گويا مراد خواجه از «عمر»، محبوب باشد. خلاصه آنكه:

محبوب، ديشب و يا روز گذشته چون مى گذشت به ما عنايتى نفرمود، و با گوشه چشمى هم به ما نظر نكرد. در جايى در تمنّاى ديدار مى گويد:

[١] - بحار الانوار، ج ٧٨، ص ٣٨٠.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٦٢، ص ٢٧٢.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٧٨، ص ١٥٣.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٢١، ص ١١٦.