جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٠١ - غزل ٢٥٣ مىزنم هر نفس از دست فراقت فرياد

مى‌زنم هر نفس از دست فراقت فرياد

آه اگر ناله زارم نرساند به تو باد

چه كنم گر نكنم ناله و فرياد و فغان‌

كز فراق تو چنانم كه بد انديش تو باد

روز و شب غصه و خون ميخورم و چون نخورم‌

چون ز ديدار تو دورم به چه باشم دلشاد

تا تو از چشم من سوخته دل دورشدى‌

اى بسا چشمه خونين كه دل از ديده گشاد

از بُن هر مژه صد قطره خون بيش چكد

چون برآرد دلم از دست فراقت فرياد

حافظ دلشده مستغرق يادت شب و روز

تو از اين بنده دلخسته به كلى آزاد