فرمود: واجبى است كه پاداش داده مى‌شود و نزد خداوند چند برابر حساب مى‌شود، گفتم: آزاد كردن كدام برده بهتر است؟ فرمود: پر قيمت‌ترين و بهترين آن نزد اهلش، گفتم: كدام جهاد بهتر است؟ فرمود: كسى كه مركب او پى شده باشد و خون او ريخته شده باشد، گفتم: كدام آيه‌اى كه بر تو نازل شده با عظمت‌تر است؟ فرمود: آية الكرسى.

سپس فرمود: اى ابو ذر! آسمانهاى هفتگانه نسبت به كرسى چيزى جز حلقه‌اى نيست كه در بيابانى افتاده باشد، و برترى عرش بر كرسى مانند برترى بيابان به آن حلقه است، گفتم: يا رسول اللَّه، پيامبران چه تعدادند؟ فرمود: صد و بيست و چهار هزار نفر، گفتم: از ميان آنها پيامبران مرسل چند نفرند؟ فرمود: همگى سيصد و سيزده نفرند، گفتم: نخستين پيامبران كيست؟ فرمود: آدم، گفتم: آيا او از پيامبران مرسل بود؟

فرمود: آرى، خداوند او را با قدرت خود آفريد و روح خود را در آن دميد.

سپس فرمود: اى ابو ذر! چهار تن از پيامبران سريانى بودند: آدم و شيث و اخنوخ كه همان ادريس است- و او نخستين كسى است كه با قلم نوشت- و نوح، و چهار تن از پيامبران، عرب بودند. هود و صالح و شعيب و پيامبر تو محمّد، و نخستين پيامبران بنى اسرائيل موسى و آخرين آنها عيسى بود و ششصد پيامبر (از بنى اسرائيل).

گفتم: يا رسول اللَّه خداوند چند كتاب فرستاده است؟ فرمود: صد و چهار كتاب، خداوند پنجاه صحيفه بر شيث و سى هزار صحيفه بر ادريس و بيست صحيفه بر ابراهيم فرستاد و نيز تورات و انجيل و زبور و قرآن را فرستاد. گفتم: يا رسول اللَّه، صحف ابراهيم چه بود؟ فرمود: همه آنها پندهايى بود و در آن آمده بود: اى پادشاه مبتلاى مغرور، من تو را مبعوث نكرده‌ام كه دنيا را جمع كنى ولى تو را مبعوث كرده‌ام كه دعاى مظلوم را از من بگردانى چون من آن را رد نمى‌كنم. اگر چه كافر باشد، و بر عاقل است تا وقتى كه مغلوب عقل خود نشده كه ساعات خود را چنين قسمت كند:

بخشى كه در آن با پروردگار خود مناجات كند و بخشى كه در آن خود را حساب كند، و بخشى كه در آن در صنعت خداوند بينديشد، و بخشى كه به لذّت بردن از حلال اختصاص دهد، چون اين ساعت كمك ساعات ديگر است و دل‌ها را خرّم و آسوده مى‌كند، و بر عاقل است كه به زمان خود بصيرت داشته باشد و به كار خود بپردازد و زبان خود را حفظ نمايد، زيرا كه هر كس سخن خود را عمل خود به شمار آورد،