او نباشيد؛ بلكه براى او همچون خودش باشيد و او را راهنمايى كرده اندرزش داده و با او مهربانى كنيد. مبادا اختلاف كنيد كه رشته الفت شما از هم گسيخته مى‌گردد. ميانه‌روى را مراعات كنيد تا پيشرفت كرده و اميدوار شويد. هر كس از شما با حيوان چهارپايى به مسافرت رفت، آنگاه كه به منزلى رسيد، نخست به آن حيوان آب و علف بدهد. به صورت چهارپايان نزنيد كه آن تسبيح پروردگار خود را مى‌گويد. و هر كس از شما در سفر گم شد يا بر جان خود بيم داشت، پس فرياد زند: «اى صالح! به فريادم برس.» كه در ميان برادران جنّى شما جنّى به نام صالح است كه به جهت شما شهرها را مى‌گردد و خود را وقف خدمت‌گزارى براى شما نموده است. پس آنگاه كه صدا را بشنود پاسخ مى‌دهد و گم‌شده شما را راهنمايى نموده و مركب او را كه فرار نموده نگاه مى‌دارد. هر كس از شما به جان خود يا گوسفندانش از حمله شير بيم داشته باشد، خطى به دور آنان كشيده، بگويد: «خداوندا! اى پروردگار دانيال و چاه و پروردگار هر شير ژيانى، مرا و گوسفندان مرا نگهدارى فرما». و هر كس از شما از عقرب بترسد، اين آيات را بخواند: «سلام بر نوح در جهانيان، به راستى كه ما اين گونه به نيكوكاران پاداش مى‌دهيم، بى‌ترديد او از بندگان مؤمن ماست». هر كس از شما از غرق شدن بيم داشته باشد، بخواند: «به نام خدا به جريان‌گاه و لنگرگاه آن، به راستى كه پروردگار من آمرزنده و مهربان است، به نام خدايى كه پادشاه بر حق است، حق معرفت خدا را نشناختند و زمين تماما در روز رستاخيز در قبضه قدرت اوست و آسمان‌ها پيچيده شده در دست قدرت اوست، پاك و منزّه و بزرگ است از آنچه شرك‌ورزان نسبت مى‌دهند.» در هفتمين روز از تولّد فرزندانتان براى آنان عقيقه (گوسفند قربان) كنيد و آنگاه كه موى سرشان را تراشيديد، هم وزن آن نقره به مسلمانى صدقه بدهيد، كه پيامبر خدا ٦ در باره امام حسن و امام حسين ٧ و ديگر فرزندانش چنين رفتارى كرد. هر گاه به دست سائلى چيزى داديد، از او بخواهيد كه براى شما دعا كند. كه دعاى او در باره شما پذيرفته؛ ولى در مورد خودش پذيرفته نيست، چرا كه آنان دروغ مى‌گويند. و هر كه دستش به دست سائل مى‌رسد دست خود را به طرف دهانش آورده و ببوسد كه صدقه پيش از آن كه در دست سائل قرار گيرد، در دست خداوند متعال مى‌گيرد، آن‌سان كه خداوند مى‌فرمايد: «آيا نمى‌دانند كه خداست همو كه توبه را از بندگانش پذيرفته و صدقه‌ها را مى‌گيرد.» شامگاهان صدقه دهيد كه صدقه در شب آتش خشم پروردگار بزرگ را خاموش مى‌سازد.

سخن گفتن را از اعمالتان به حساب آوريد، سخن شما جز در خير و نيكى كمتر گردد. آنچه خداوند به شما روزى داده، انفاق كنيد كه انفاق‌كننده به منزله جهادكننده در راه خداست. پس هر كس يقين كند كه هر چه انفاق مى‌نمايد عوض دارد، كوشش كرده و جان خود را به سخاوت وادار مى‌سازد. هر كس يقين داشته باشد؛ سپس ترديد نمايد به دنبال يقينش برود كه شكّ يقين را نمى‌شكند.