ابن عباس گويد: ابو بكر از پاسخ فرو ماند و نتوانست هيچ پاسخى دهد. به گونه‌اى كه ما بيم آن داشتيم كه مردم از دين اسلام برگردند، از اين رو من به در خانه على بن ابى طالب ٧ آمده و به حضرتش عرض كردم: اى على! از رؤساى يهود به مدينه آمده و پرسشهايى را به ابو بكر پيشنهاد دادند و او از پاسخ فرو ماند و نتوانست جوابى بدهد.

على ٧ تبسّمى كرد و خنديد، آنگاه فرمود: امروز، همان روزى است كه پيامبر خدا ٦ به من وعده فرمود، پس پيشاپيش به راه افتاد كه راه رفتنش با راه رفتن پيامبر خدا ٦ هيچ تفاوتى نداشت. تا اين كه در همان جايى كه پيامبر خدا ٦ مى‌نشست جلوس فرمود، آنگاه رو به آن دو يهودى كرد و فرمود: هر دو نزديك من آمده و پرسشهايى را كه از اين پيرمرد داشتيد از من بپرسيد.

آن دو يهودى گفتند تو كيستى؟ فرمود: من على بن ابى طالب فرزند عبد المطّلب، برادر پيامبر، همسر دخترش فاطمه، و پدر حسن و حسين ٧ و جانشين او در همه حالات هستم و داراى همه مناقب و شكوه‌ها و راز دار پيامبر ٦ هستم. يكى از آن دو يهود گفت: مقام من و تو در پيشگاه خداوند متعال چيست؟ فرمود: من از روزى كه خود را شناختم مؤمن بودم و تو از روزى كه خود را شناختى كافر بودى و از اين پس نمى‌دانم- اى يهودى!- خداوند با تو چه رفتار خواهد داشت. يهودى گفت: كدام جانى بود كه در ميان جان ديگر جاى داشته و ميان آنها پيوند خويشى و نژادى نبود؟

فرمود: آن يونس در شكم ماهى بود. پرسيد: كدام قبرى بود كه صاحبش را مى‌گردانيد؟ فرمود: يونس ٧ بود، آنگاه كه ماهى او را در هفت دريا گرداند. پرسيد:

خورشيد از كجا طلوع مى‌كند؟ فرمود: از ميان دو شاخ شيطان. پرسيد: از كجا غروب مى‌كند؟ فرمود: در چشمه حاميه، دوستم پيامبر خدا ٦ به من فرمود: «به هنگام برآمدن آفتاب و به هنگام غروب آن نماز نخوان، تا آن كه به اندازه يك نيزه يا دو نيزه بلند شود.» پرسيد: كجا بود كه خورشيد در آنجا طلوع كرد و ديگر در آنجا نتابيد؟

فرمود: در دريائى كه خداوند آن را براى بنى اسرائيل و قوم موسى شكافت. پرسيد:

پروردگار تو حمل مى‌كند يا حمل مى‌شود؟ فرمود: پروردگار من با نيروى خود همه چيز را حمل مى‌كند و هيچ چيز توان حمل او را ندارد تا حمل شود. پرسيد: پس معناى اين آيه كه فرمود: «و عرش پروردگار تو را در آن روز هشت تن حمل مى‌نمايد.» چگونه است؟

فرمود: اى يهودى! آيا نمى‌دانى آنچه در آسمان‌ها و زمين و ميان آن دو و زير خاك‌