آب را مايه خوش بويى سازيد. هر كس از خدا به آنچه كه به او قسمت كرده خشنود و راضى گردد، بدنش آسوده مى‌گردد كسى كه زندگى و عمرش در كارى كه او را از خداى متعال دور مى‌كند صرف كند، زيان كرده است، اگر نمازگزار بداند كه چقدر از جلال خدا او را فرا گرفته است دوست نمى‌دارد كه سر از سجده‌اش بردارد.

بپرهيزيد از اين كه كارهايتان را به تأخير اندازيد، آنچه در توانتان است مبادرت كنيد، آنچه روزى شماست به زودى با ناتوانى شما هم به شما خواهد رسيد و آنچه به زيان شماست هرگز نمى‌توانيد با هيچ راهى آن را از خود دور سازيد. امر به معروف كنيد و از كارهاى بد بازداريد و به آنچه به شما مى‌رسد صبر كنيد، نور مؤمن شناخت حق ماست. بدترين كورى‌ها براى كسى است كه از ديدن برترى ما كور باشد و با ما دشمنى ورزد بدون اين كه گناهى از ما نسبت به او سر زده باشد؛ جز اين كه ما او را به حق فرا خوانده‌ايم و ديگران او را به سوى فتنه و آشوب و دنيا فرا خوانده‌اند، او آنها را گرفته و آشكارا از ما بيزارى جسته و دشمنى مى‌كند.

پرچم حق به دست ماست، هر كه در سايه آن درآيد بر او سايه مى‌افكند و هر كس بدان پيشى كند، كامياب گردد و هر كس از آن باز ماند نابود گردد و هر كه از آن جدا شود سرنگون گردد و هر كس بدان چنگ زند نجات يابد. من رئيس و پيشواى مؤمنان هستم و مال و ثروت رئيس و پيشواى ستمگران است، به خدا سوگند! مرا جز مؤمن دوست و به جز منافق دشمن نمى‌دارد.

آنگاه كه برادرانتان را ملاقات كرديد با هم دست دهيد و اظهار خوشرويى و شادمانى نماييد تا از يك ديگر جدا شويد، آنچه بار گناه بر گردنتان است برداشته مى‌شود. هر گاه يكى از شما عطسه كرد به او دعا كرده و بگوييد: «خدا تو را رحمت كند» و او در پاسخ بگويد: «خداوند شما را آمرزيده و رحمت كند.» خداوند متعال مى‌فرمايد: «و آنگاه كه تحيّتى به شما گفته شد، بهتر از آن گوييد يا همان را بازگردانيد.» با دشمن خود دست بده گرچه دوست ندارد؛ زيرا كه اين از دستورات خدا بر بندگانش است كه مى‌فرمايد: «با بهترين وجه دفاع نما تا كسى كه ميان تو و او دشمنى است گويى دوستى صميمى است و اين روش را فرا نمى‌گيرد مگر كسانى كه صبر كرده و فرا نمى‌گيرد مگر كسى كه داراى بهره بزرگى است.» سخت‌ترين مجازاتى كه در مورد دشمنت مى‌كنى، اين باشد كه در باره او خدا را اطاعت كنى و براى تو كافى است كه ببينى دشمنت معصيت خداى متعال را انجام مى‌دهد. دنيا در گردش است، پس بهره خود را از آن به نيكوترين وجه برگير تا نوبت تو فرا رسد.

مؤمن بيدار، مراقب و بيمناك است، و در انتظار يكى از دو پيشامد خوب است:

(فرج دنيايى و سعادت آخرتى) و از بلا به اين جهت مى‌ترسد كه مجازات گناه او باشد، به رحمت پروردگارش اميدوار است، مؤمن از بيم و اميد خالى نيست، از آنچه‌