به راستى خداوند بر شما رقيب و ديده‌بان است.» روز خود را با گفتار چنين و چنان و چنين و چنان كرديم نگذرانيد، چرا كه به همراه شما نگهبانانى است كه شما و ما را نگهبانند.

خدا را در همه جا به ياد آوريد كه او با شماست. بر محمد و خاندان او صلوات بفرستيد؛ چرا كه خداوند متعال به هنگام ياد محمّد و دعاى بر او و رعايت او، دعاى شما را مى‌پذيرد.

غذاى گرم را بگذاريد تا خنك شود؛ چرا كه چون غذاى گرمى به پيامبر خدا ٦ تعارف كردند فرمود: «بگذاريد تا خنك شود و بشود آن را خورد، خداوند آتش را غذاى ما قرار نداده و بركت در غذاى خنك است.» به هنگام دفع ادرار، به سمت هوا و رو به باد ادرار نكنيد. به كودكانتان چيزى بياموزيد كه خدا به وسيله آن به آنها سود دهد، نكند كه مرجئه عقايد خود را بدان‌ها تحميل كنند. زبان خود را نگهداريد و سلام كنيد تا سود ببريد. كسانى كه شما را امين دانسته و امانت سپردند، امانتشان را برگردانيد گرچه كشندگان فرزندان پيامبر باشند.

آنگاه كه وارد بازار شديد و به هنگام اشتغال مردم خدا را بسيار ياد كنيد، زيرا كه كفّاره گناهان شماست و موجب زيادتى حسنات مى‌شود و در زمره غافلان نوشته نشويد.

آنگاه كه ماه رمضان فرا رسيد سزاوار نيست كه بنده سفر كند؛ چرا كه خداوند مى‌فرمايد: «پس هر كس از شما ماه رمضان را درك كرد بايستى روزه بگيرد.» در شرابخوارى و مسح بر كفش تقيّه نيست.

بپرهيزيد از اين كه در مورد ما غلوّ كنيد، بگوييد ما بندگان پرورده‌ايم و در فضل ما هر چه مى‌خواهيد بگوييد. هر كه ما را دوست مى‌دارد بايستى طبق رفتار ما رفتار كرده و از ورع و پاكدامنى يارى گيرد. زيرا كه ورع بهترين كمك در امور دنيايى و آخرتى است. با خرده‌گيران ما همنشينى ننماييد و در نزد دشمنان ما، با آشكار كردن دوستى ما از ما مدح نكنيد تا در نزد پادشاهانتان خود را خوار نسازيد. خود را به راستگويى ملزم كنيد كه رهايى بخش است و بدان چه در پيشگاه خداست رغبت نشان دهيد و طاعت خدا را بجوييد، و بر آن شكيبا باشيد. چقدر زشت است كه مؤمن با بى‌آبرويى وارد بهشت شود، در آنچه از پيش فرستاديد در روز رستاخيز به اميد شفاعت ما نباشيد، خودتان را در روز رستاخيز در ميان دشمنانتان رسوا نسازيد و در نزد آنان به خاطر متاع پست دنيا، منزلت والاى خود را در پيشگاه خدا تكذيب ننماييد. به آنچه خدا دستور داده چنگ زنيد كه ميان يكى از شما و آن چه آرزو مى‌كند دوست مى‌دارد، فاصله‌اى جز اين كه قاصد خدا (مرگ) نزد او بيايد نيست و آنچه در نزد خداست بهتر و ماندگارتر است و مژده‌اى از جانب خدا به مؤمن مى‌رسد و چشمش روشن گشته و ديدار خدا را دوست مى‌دارد.