ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٤٥١ - امير مؤمنان(ع) در يك مجلس به ياران خود چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مىكند، آموخت
منتظر فرج و گشايش باشيد! و از رحمت خدا نوميد مگرديد، زيرا كه محبوبترين اعمال به سوى خدا انتظار فرج و گشايش است، مادامى كه بنده مؤمن بدان پاينده است. آنگاه كه دو ركعت نماز بامداد را گزاريد به خدا توكل كنيد كه در آن هنگام بهرهها عطا مىگردد. با شمشير وارد حرم نشويد، كسى از شما به هنگام نماز شمشير پيش روى خود نگذارد كه قبله امن است.
آنگاه كه به سوى خانه خدا بيرون شديد حجّتان را با زيارت پيامبر خدا ٦ و همچنين با زيارت قبرهاى ديگرى كه خداوند حقّ آنها و زيارتشان را براى شما لازم نموده به پايان ببريد كه ترك آن جفا و ناسپاسى است و بدين عمل مأموريد و در كنار آن قبور روزى بخواهيد. و گناهان اندك را كوچك نشماريد؛ زيرا كه اندك شمرده مىشود آيد تا بزرگ گردد.
و سجده را طول دهيد كه هيچ عملى بر شيطان سختتر از آن نيست كه ببيند فرزند آدم در سجده است؛ چرا كه او مأمور به سجده شد و عصيان كرد؛ ولى آدم بدان مأمور شد و اطاعت كرد و نجات يافت.
بسيار به ياد مرگ و روزى كه از قبرهاى خود بيرون مىشويد و در پيشگاه خداى متعالى مىايستيد باشيد كه ياد مرگ مصيبتها را بر شما آسان مىسازد. هر گاه چشم يكى از شما درد گرفت آية الكرسى را به نيّت اين كه بهبود مىيابد بخواند، ان شاء اللَّه بهبودى خواهد يافت. از گناهان دورى كنيد كه هيچ بلا و كمبود روزى نيست؛ مگر اين كه از ناحيه گناه است. حتى خراش در بدن، به رو بر زمين خوردن و مصيبت.
خداوند متعال مىفرمايد: «آنچه مصيبت به شما مىرسد نتيجه عملكرد شماست و خدا از بسيارى مىگذرد». آنگاه كه بر كنار سفره غذا نشستيد، زياد خدا را ياد كنيد و سركشى ننماييد، زيرا كه آن نعمتى از نعمتهاى خدا و روزىاى از روزهاى او است كه سپاسگزارى و ستايش از آن بر شما واجب است. پيش از آنكه نعمتى از دست شما برود با آن نيكويى كنيد كه نعمت از دست مىرود و در مورد رفتارى كه صاحبش با او كرده، عليه او گواهى مىدهد. كسى كه از خداوند متعال به روزى اندك راضى و خشنود باشد، خداوند نيز از او به عمل اندك راضى مىگردد. بپرهيزيد از اين كه (در اعمالتان) كوتاهى نماييد كه حسرت خواهيد برد. آنگاه كه حسرت سودى نداشته باشد.
آنگاه كه در ميدان كارزار با دشمن رو به رو شديد، كمتر سخن گفته و بسيار به ياد خدا باشيد و پشت به دشمن ننماييد كه پروردگارتان را به خشم آورده و سزاوار غضب او خواهيد بود. و آنگاه كه ديديد كسى از برادران شما در جنگ زخمى شده يا وامانده گشته يا كسى را ديديد كه دشمن شما به او طمع كرده با جانفشانى به او نيرو ببخشيد.
هر چه مىتوانيد كار نيك انجام دهيد كه از مرگهاى بد حفظ مىكند. هر كس از شما