من آراسته داشت و مرا به اسلام گرامى داشت.» وقتى يكى از شما با برادر مسلمانش رو به رو مى‌شود براى او خود را بيارايد آن گونه كه براى بيگانه خود را آرايش مى‌كنيد و دوست داريد او شما را در بهترين قيافه ببيند.

روزه سه روز از هر ماه كه يك چهار شنبه ميان دو پنجشنبه باشد و روزه ماه شعبان، وسوسه سينه و پريشانى قلب را از بين مى‌برد. شستن و تميز كردن محل مدفوع با آب سرد بواسير را قطع مى‌كند. شستن لباس اندوه و حزن را از بين برده و همان پاك‌كننده براى نماز است. هرگز موى سفيد را نكنيد كه آن نور مسلمان است و هر كه در اسلام از جوانى به پيرى رسيده (و مويش سفيد شود) روز رستاخيز براى او نور مى‌گردد.

مسلمان در حال جنابت نخوابد، و جز با وضو نخوابد، اگر آبى نيافت با خاك تيمّم كند، زيرا كه روح مؤمن به سوى خداى متعال بالا مى‌رود و خداوند او را پذيرفته و مبارك قرار مى‌دهد و اگر هنگام مرگش فرا رسيده باشد او را در گنجينه رحمتش قرار مى‌دهد و اگر هنگام مرگش فرا نرسيده باشد او را با فرشتگان امينش مى‌فرستد تا او را به تنش بازگردانند. مؤمن به سمت قبله تف نكند كه اگر از روى فراموشى چنين كرد از خداوند متعال آمرزش بخواهد. مرد در محل سجده فوت نكند، و غذايش را فوت نكند و آشاميدنى خود را فوت نكند و نيز در تعويذ (دعاى بازوبند) خود فوت نكند. مرد در وسط راه نخوابد و از پشت بام در هوا ادرار نكند و در آب گرم‌[١] ادرار نكند اگر چنين كرد و مشكلى براى او پيش آمد جز خودش را سرزنش نكند؛ زيرا كه آب و هوا اهلى دارند. مرد به رو نخوابد و اگر كسى را ديديد كه به رو خوابيده بيدارش كنيد و نگذاريد. و هيچ يك از شما با حالت كسالت و چرت به نماز نايستد، و در نماز به خود نينديشد كه در پيشگاه خداى بزرگ خود است و تنها براى بنده آن نمازش پذيرفته است كه با حضور قلبش اقامه كند. آنچه را كه از سفره بيرون مى‌افتد بخوريد كه شفاى هر دردى به اذن خداست براى هر كسى كه بدان شفا جويد. هر گاه يكى از شما غذايى بخورد و انگشتانى كه بدان غذا خورده بليسد خداوند بزرگ مى‌فرمايد:

خدا تو را بركت دهد. لباس پنبه‌اى بپوشيد كه همان لباس پيامبر خدا ٦ بود كه لباس ما نيز هست و ما لباس مو و پشم نمى‌پوشيم مگر آن كه علّتى داشته باشد. و فرمود: خداوند زيباست و زيبايى را دوست مى‌دارد و دوست دارد كه اثر نعمت خود را در بنده‌اش ببيند.

با خويشان خود پيوند داشته باشيد گر چه به سلام كردن باشد، خداوند متعال مى‌فرمايد: «از خدايى كه مورد بازخواست از او و خويشان هستيد، بيم داشته باشيد كه‌

[١] ظاهرا« ماء جار» باشد؛ يعنى در آب جارى و روان.