ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٧٧ - آنچه در باره يك شنبه و بعد از آن آمده است

آنچه در باره يك شنبه و بعد از آن آمده است‌

٦٠- مردى از امام صادق ٧ نقل مى‌كند كه آن حضرت از كنار قومى گذشت كه حجامت مى‌كردند، فرمود: شما را چه مى‌شد اگر آن را تا شامگاه روز يك شنبه به تأخير مى‌انداختيد كه در آن صورت بيمارى را بيشتر دفع مى‌كرد.

٦١- عمرو بن سفيان جرجانى مرفوعا از امام صادق ٧ نقل مى‌كند كه آن حضرت به يكى از دوستان خود فرمود: فلانى چرا بيرون نرفتى؟ گفت: فدايت گردم امروز روز يك شنبه است. فرمود: مگر روز يك شنبه چيست؟ آن مرد گفت: به خاطر حديثى كه از پيامبر ٦ نقل شده كه فرمود: از تيزى روز يك شنبه بترسيد كه تيزى آن مانند تيزى شمشير است. امام فرمود: دروغ گفتند، دروغ گفتند، پيامبر ٦ چنين نفرموده است؟ همانا احد، نامى از نام‌هاى خداوند است. مى‌گويد: گفتم: فدايت گردم پس «اثنين دوشنبه» چيست؟ فرمود: به نام آن دو نفر نامگذارى شده است، آن مرد گفت:

به نام آن دو نفر ناميده شده در حالى كه هنوز آنها به دنيا نيامده بودند؟ امام صادق ٧ فرمود: وقتى به تو حديثى گفته مى‌شود آن را بفهم، همانا خداوند روزى را كه پيامبر ٦ از دنيا رفت و نيز روزى را كه به وصيّ او ستم شد دانست و آن روز را به نام آن دو نفر نامگذارى كرد. مى‌گويد: گفتم: سه‌شنبه؟ فرمود: روز سه‌شنبه آتش آفريده شد و اين است معناى سخن خداوند: «به سوى چيزى كه انكارش مى‌كرديد، برويد، به سوى دودى كه داراى سه شاخه است برويد كه نه سايه‌گستر است و نه از لهيب آتش باز مى‌دارد.»[١] مى‌گويد: گفتم: چهارشنبه؟ فرمود: چهار ستون آتش در روز چهار شنبه بنياد شده است مى‌گويد: گفتم: پنجشنبه؟ فرمود: خداوند بهشت را در روز پنجشنبه آفريد. مى‌گويد: گفتم: جمعه؟ فرمود: خداوند در آن روز آفريدگان را براى ولايت ما جمع كرد: مى‌گويد: گفتم: شنبه؟ فرمود: فرشتگان در آن روز به سوى خداوند توجه كردند و او را يگانه يافتند.

٦٢- ابو القاسم عبد الله بن احمد طائى از پدرش و او از امام رضا ٧ و او از پدرانش نقل مى‌كند كه امير المؤمنين ٧ فرمود: شنبه روز فريب و حيله و يك شنبه‌

[١] سوره مرسلات، آيات ٢٩- ٣١.