ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٢٨٥ - بيست و سه خصلت پسنديده كه امام سجاد(ع) با آنها توصيف شده

خداست كه او بر چيزى نيفتد و چيزى بر روى او نيفتد، و بر خداست كه او را از مكر مكاران حفظ كند، و بر خداست كه او را از قدرت جباران در پناه خود گيرد، و بر خداست كه او را در دنيا و آخرت همراه ما كند، و بر خداست كه مرضى را كه چهره‌اش را بد جلوه دهد به او مسلط نسازد، و بر اوست كه او را از پيسى و جذام دور كند، و بر خداست كه او را با گناه كبيره نميراند، و بر خداست كه او را در مقام معصيت دچار فراموشى نكند تا وقتى كه توبه كند، و بر خداست كه معرفت و حجّت خود را از او پوشيده نكند، و بر خداست كه در دل او باطل عزيز نشود، و بر خداست كه او را در قيامت در حالى محشور سازد كه نور او در برابرش ساطع گردد، و بر خداست كه او را به هر چيزى موفق نمايد، و بر خداست كه دشمن او را بر او مسلط نكند تا او را خوار سازد، و بر خداست كه سرانجام او را با امن و امان قرار دهد و او را همراه ما در مقام بالا قرار دهد، اين شرايط خداوند براى مؤمنان است.

ثواب كسى كه بيست بار حجّ به جاى آورد

٣- ابو بكر خضرمى از امام صادق ٧ نقل مى‌كند كه فرمود: هر كس بيست بار حجّ به جاى آورد جهنّم را نمى‌بيند و صداى آن را نمى‌شنود.

بيست و سه خصلت پسنديده كه امام سجّاد ٧ با آنها توصيف شده‌

٤- حمران بن اعين از امام باقر ٧ نقل مى‌كند كه امام سجّاد ٧ در يك شبانه روز هزار ركعت نماز مى‌خواند، همان گونه كه امير المؤمنين ٧ چنين مى‌كرد، او پانصد درخت خرما داشت و نزد هر درختى دو ركعت نماز مى‌خواند، و چنين بود كه چون به نماز مى‌ايستاد رنگ او دگرگون مى‌شد و قيام او به نماز مانند قيام بنده‌اى ذليل در پيشگاه پادشاهى بزرگ بود، اعضاء بدن او از ترس خداوند مى‌لرزيد و چنان نماز مى‌خواند كه گويا ديگر پس از آن نماز نخواهد خواند، روزى نماز خواند و رداى او از يكى از شانه‌هايش افتاد و آن را درست نكرد تا از نماز فارغ شد، بعضى از اصحابش‌