ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٤٢٩ - ويژگىهايى از قوانين دين

نوزدهم ماه مبارك رمضان و غسل شب بيست و يكم ماه مبارك رمضان و غسل شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان.

غسل واجب: غسل جنابت، غسل جنابت و غسل حيض از نظر حكم يكى است.

نماز واجب: نماز ظهر چهار ركعت، نماز عصر چهار ركعت، نماز مغرب سه ركعت و نماز عشاء چهار ركعت و نماز صبح دو ركعت است كه تمام نمازهاى واجب هفده ركعت است.

نماز مستحب: نماز مستحب سى و چهار ركعت است. چهار ركعت آن پس از نماز مغرب است- كه در سفر و حضر قصر نمى‌شود- و دو ركعت نشسته پس از نماز عشاء است- كه يك ركعت به شمار مى‌آيد- هشت ركعت كه هنگام سحر- كه همان نماز شب است- نماز شفع دو ركعت، نماز وتر يك ركعت و دو ركعت نماز نافله صبح كه پس از نماز وتر است و هشت ركعت پيش از نماز ظهر و هشت ركعت پيش از نماز عصر است. مستحب است نماز در اوّل وقت خوانده شود و فضيلت نماز جماعت بر نماز فرادى بيست و چهار برابر است، نماز پشت سر فرد فاجر و بدكار صحيح نيست و اقتدا صحيح نيست مگر به كسى كه اهل ولايت باشد.

نماز در پوست مردار، گرچه هفتاد مرتبه دبّاغى شود صحيح نيست و همچنين در پوست درندگان. و جز بر زمين يا آنچه كه بر زمين رويد- به جز خوردنى و پنبه و كتان سجده نمى‌شود.

در آغاز نماز گفته مى‌شود: «تعالى عرشك» عرشت بلند باد و گفته نشود: «تعالى جدّك» پايتختت والا باشد و در تشهد اوّل نبايد گفته شود: «السّلام علينا و على عباد اللَّه الصّالحين» سلام بر ما و بر بندگان شايسته خدا باد، زيرا تحليل و بيرون آمدن از نماز است، پس اگر اين عبارت را گفتى در واقع از نماز بيرون رفته و سلام دادى.

شكسته خواندن نماز در هشت فرسنگ است و آن دو بريد (منزل) است و هر گاه نماز را شكسته خواندى بايستى روزه را هم افطار كنى و هر كس نمازش را در سفر شكسته نخواند نمازش درست نيست؛ چرا كه در واجب خداى متعال افزوده است.

قنوت در همه نمازها در ركعت دوّم بعد از قرائت و پيش از ركوع، سنّت فرض (مؤكّد) است. در نماز ميّت پنج تكبير است، هر كه چيزى از آن بكاهد، در واقع با سنّت مخالفت كرده است. مرده را بايستى از ناحيه پاهايش به آرامى وارد گور كرد و مرده زن از ناحيه سر به سمت لحد برده مى‌شود و قبرها بايستى مسطح گردد نه- مثل كوهان شتر- بلند. بلند گفتن بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم در نماز واجب است. واجبات نماز