خانه بيرون آيد، آيه‌هاى آخر سوره آل عمران و آية الكرسى و سوره «انّا انزلناه» و سوره حمد را بخواند كه حوائج و نيازهاى دنيايى و آخرتى او روا خواهد شد. بر شما باد كه لباس‌هاى ضخيم بپوشيد كه هر كس لباس نازك بپوشد، دينش هم نازك و ناتوان خواهد شد.

هيچ كدام از شما با لباس بدن نما در برابر خداوند متعال نايستد. به سوى خداوند متعال توبه نماييد و خود را در محبّت او وارد سازيد؛ چرا كه خداوند متعال توبه‌كنندگان و پاكيزگان را دوست مى‌دارد و مؤمن همواره توبه‌كننده است. هر گاه مؤمنى به برادرش بگويد: اف، رشته برادرى بين آن دو بريده مى‌شود و اگر به او بگويد: تو كافرى، يكى از آن دو كافر مى‌گردد. و هر گاه برادرش را متّهم سازد، اسلام در دل او همچون آب شدن نمك در آب، حل مى‌شود. در توبه براى كسى كه توبه كند، باز است. پس به سوى خدا توبه خالص نماييد، باشد كه پروردگارتان گناهان شما را بپوشاند. و آنگاه كه پيمان بستيد، به پيمانتان وفا كنيد كه هيچ نعمت و نشاط زندگى از بين نرفته مگر به وسيله گناهانى كه مرتكب شده‌اند، و بى‌ترديد خداوند نسبت به بندگانش ستم روا نمى‌دارد. و اگر آنان در آن هنگام با دعا و زارى به استقبال آن مى‌رفتند نعمتشان زايل نمى‌شد و اگر آنان به هنگام فرود نعمت و زوال نعمت با نيّتهاى راستين به سوى خدا پناه برده و سستى نكرده و زياده روى نمى‌كردند، البته خداوند هر فسادى را براى آنان اصلاح مى‌كرد و هر شايسته‌اى را براى آنان باز مى‌گرداند. و هر گاه عرصه بر مسلمانى تنگ شد، از پروردگارش شكوه نكند؛ بلكه به سوى پروردگارش كه كليدهاى كارها و تدبير آن به دست اوست شكايت برد. در هر كس يكى از سه چيز است: فال بد زدن، تكبر و آرزو؛ پس هر گاه يكى از شما فال بد زد به آن اعتنا نكرده و كارش را ادامه داده و خدا را به ياد آورد. و هنگامى كه از تكبر ترسيد، با بنده و نوكر خود هم غذا شده و گوسفند را خود بدوشد. و چون آرزو كرد از خداوند متعال بخواهد و به سوى او زارى كرده و نفسش او را به گناه وادار نسازد. با مردم آن اندازه كه شناخت دارند، معاشرت كنيد و از آنچه كه نمى‌شناسند واگذاريد و آنها را بر خود و ما مشورانيد كه امر ما دشوار و سخت است و به جز فرشته مقرّب يا پيامبر مرسل يا بنده‌اى كه خداوند دلش را براى ايمان آزموده، كسى نمى‌تواند آن را تحمّل كند. آنگاه كه شيطان دل يكى از شما را وسوسه كرد، بايستى به خدا پناه برده و بگويد به خدا و پيامبرش ايمان آورده و دينم را به او خالص گردانيدم. و هر گاه خداوند متعال به مؤمنى لباس نو پوشاند، وضو گرفته و دو ركعت نماز بخواند، كه در آن دو سوره حمد و آية الكرسى و سوره «قل هو اللَّه احد» و سوره «انا انزلناه» بخواند آنگاه خدايى را كه عورت او را پوشانده و او را ميان مردم زينت داده سپاس گويد. و بسيار بگويد: «هيچ نيرو و توانايى جز از جانب خداى والا و بزرگ نيست.» كه اگر چنين كند