ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٢١ - مؤمن كسى است كه در او هفت خصلت جمع شود

نباشد كه تو سير باشى و او گرسنه بماند و تو لباس بپوشى و او عريان باشد و تو سيراب شوى و او تشنه باشد، حق ششم اينكه اگر تو همسر و خادمى دارى و برادرت ندارد خادم خود را بفرستى تا لباس او را بشويد و به او غذا تهيه كند و رختخواب او را پهن كند كه همه اينها ميان تو و او قرار داده شده است. حق هفتم اينكه سوگند او را باور كنى و دعوت او را بپذيرى و در تشييع جنازه او حاضر شوى و در بيماريش از او عيادت كنى و بدن خود را در راه برطرف كردن نياز او به زحمت اندازى و او را محتاج اين نكنى كه از تو خواهشى بكند و به قضاى حوائج او شتاب كنى، اگر اين كارها را كردى ولايت خود را به ولايت او و ولايت او را به ولايت خداوند پيوند زدى.

٢٧- مسعدة بن صدقه ربعى از امام صادق ٧ نقل مى‌كند كه فرمود: مؤمن بر مؤمن هفت حق دارد كه از سوى خداوند بر او واجب شده و خدا از آنها بازخواست خواهد كرد: در چشم خود او را بزرگ ببيند، محبت او را در سينه‌اش جاى دهد، و با مال خود او را مراعات كند، و آنچه را كه بر خود مى‌پسندد بر او نيز بپسندد، و غيبت كردن او را حرام بداند، و در بيمارى او از او عيادت كند، و جنازه او را تشييع كند، و پس از مرگ او جز با نيكى از او ياد نكند.

كافر در هفت روده مى‌خورد

٢٨- مسعده از امام صادق ٧ نقل مى‌كند كه فرمود: كافر در هفت روده مى‌خورد (شايد منظور اين باشد كه كافر حريص بر دنياست و از هر راهى براى طلب آن وارد مى‌شود).

٢٩- محمد بن ابى عمير از يكى از اصحاب ما و او از امام صادق ٧ نقل مى‌كند كه پيامبر خدا ٦ فرمود: مؤمن در يك روده و كافر در هفت روده مى‌خورد.

مؤمن كسى است كه در او هفت خصلت جمع شود

٣٠- احمد بن محمد و ديگران با سندهاى خود از امير المؤمنين ٧ نقل مى‌كنند كه فرمود: مؤمن كسى است كه كسب او پاكيزه و اخلاق او نيكو، و باطن او سالم باشد و از فزونى مالش انفاق كند و از فزونى سخنش بپرهيزد و مردم از شرّ او در امان باشند و از نفس خود به مردم انصاف بدهد.