من در اين مورد چيزى نمى‌دانم. نزد على بن ابى طالب برويد. راوى گويد: آن دو خدمت على ٧ شرفياب شده و قصه را از اول تا آخرش بازگو كرده، آنان تورات گشاده را نيز در دست داشتند. امير مؤمنان على ٧ به آن دو فرمود: اگر پاسخ پرسشهايتان را آن گونه كه مى‌دانيد بگويم، اسلام را مى‌پذيريد؟ گفتند: آرى. حضرت فرمود: يك همان خداى يكتاست كه شريكى ندارد. و دو همان گفتار خداى متعال است كه: «دو معبود براى خود برنگزينند كه او همان معبود يكتاست.» و سه و چهار و پنج و شش و هفت و هشت همان فرمايش خداوند در كتابش در مورد اصحاب كهف است كه: «به زودى گويند كه آنان سه نفر بودند كه چهارمى آنان سگ آنان بود و مى‌گويند پنج نفر بودند كه ششمين آنان سگشان بود، اين سخن را از روى غيب‌گويى مى‌گويند.

و مى‌گويند هفت تن بودند كه هشتمى آنان سگشان بود.» و نه همان گفتار خداى متعال در كتابش است كه: «و در شهر، نه طايفه بودند كه در زمين فساد مى‌كردند و اصلاح نمى‌كردند.» و ده، همان فرمايش خداى متعال است كه: «اين ده روز تمام است.» و بيست همان فرمايش خداى متعال است كه: «اگر بيست نفر از شما پايدار باشد بر دويست نفر پيروز مى‌شوند.» و سى و چهل همان گفتار خداى متعال در كتابش است كه: «ما با موسى سى شب وعده گذاشتيم و آن را با ده شب ديگر به پايان برديم. پس وعده‌گاه پروردگارش چهل شب شد.» و پنجاه همان سخن خداى متعال است كه: «در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است.» و شصت همان گفتار خداوند در كتابش است كه: «هر كس توانايى (روزه) ندارد پس شصت مسكين را اطعام كند.» و هفتاد همان گفتار خداوند در كتابش است كه: «موسى از ميان قومش براى وعده‌گاه ما هفتاد تن برگزيد.» و هشتاد همان گفتار خداوند است كه: «و آنان كه زنان شوهر دار را متّهم به زنا مى‌كنند و چهار نفر گواه بر ادعاى خود ندارند پس هشتاد تازيانه به آنان بزنيد.» و نود همان سخن خداى متعال در كتابش است كه: «اين برادر من است كه نود و نه گوسفند دارد.» و صد همان فرمايش خداى متعال در كتابش است كه: «به هر كدام از زن و مرد زناكار صد تازيانه بزنيد.» راوى مى‌گويد: پس هر دو يهودى به دست مبارك امير مؤمنين‌