ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٤٤١ - امير مؤمنان(ع) در يك مجلس به ياران خود چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مىكند، آموخت
ملخهاى ريز خوردنى نيستند؛ زيرا كه تواناى بلند پروازى را ندارند و تذكيه ماهى و ملخهاى زنده گرفتن آنهاست.
و گناهان بزرگ حراماند، كه عبارتند از: شركورزيدن به خداى متعال، كشتن جاندارى كه خداوند آن را حرام كرده، عقوق پدر و مادر، فرار از ميدان نبرد، خوردن مال يتيم از راه ستم، رباخوارى پس آشكار شدن (حرمت آن)، تهمت زدن به زنان پاكدامن و پس از اينها، زنا، لواط، دزدى و خوردن مردار، خون، گوشت خوك و آنچه كه به غير خدا سربريده شده به جز در موارد ضرورى خوردن مال حرام، كم فروشى در پيمانه و ترازو، قمار بازى، گواهى دروغ، نوميدى از لطف خدا، ايمنى از مكر خدا، نوميدى از رحمت خدا، ترك همكارى با ستمديدگان، اعتماد و تكيه بر ستمگران، سوگند دروغ، خوددارى از پرداخت حقوق ديگران بدون تنگدستى، كبرورزى، زورگويى و دروغگويى، اسراف و بيهوده خرج كردن، خيانت، سبك شمارى حج، مبارزه با دوستان خداى متعال، بازىهايى كه انسان را از ياد خداى متعال باز مىدارد همانند غنا و تار زنى. و پافشارى بر گناهان كوچك مكروه و ناپسند است. آنگاه فرمود: به راستى آنچه بيان شد براى گروهى كه عبادتگرند، ابلاغ پيام است.
مصنف اين كتاب رضى اللَّه عنه گويد: گناهان بزرگ هفت تاست، پس از آن گناهى نسبت به كوچكتر از خود بزرگتر و نسبت به بزرگتر از خود كوچكتر است و اين همان معناى فرمايش امام صادق ٧ در اين حديث است كه گناهان بزرگ را بيش از هفت عدد شمرده و هيچ نيرويى جز از جانب خدا نيست.
امير مؤمنان ٧ در يك مجلس به ياران خود چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مىكند، آموخت
١٠- محمد بن مسلم از امام صادق ٧ از پدر بزرگوارش از جدّش نقل مىكند كه امير مؤمنان على ٧ در يك مجلس چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مىكند به يارانش آموخت:
فرمود: حجامت بدن را تندرست و عقل را نيرومند مىكند، عطر زدن به شارب از