ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٤٨٣ - امير مؤمنان(ع) در يك مجلس به ياران خود چهار صد درس از مواردى كه كار دين و دنياى يك مسلمان را اصلاح مىكند، آموخت
شريكى ندارد و گواهى مىدهم كه محمد بنده و فرستاده اوست، خداوندا! من از كالاهاى زيان آور و سوگند دروغ به تو پناه مىبرم و به تو از كسادى پناه مىبرم».
كسى كه پس از نماز خواندن منتظر فرا رسيدن نماز ديگر باشد از زيارتكنندگان خداى متعال به شمار مىآيد و بر خداوند متعال لازم است كه زائرش را بزرگ داشته و آنچه مىخواهد عطايش فرمايد. آن كه حج و عمره به جاى آورد مهمان خداست و خداوند آمرزش را به او بىدريغ عطا مىكند.
كسى كه به كودكى كه هنوز شعور ندارد نوشابه مستكننده بدهد، خداوند متعال او را در ميان خبال كه چرك و خون دوزخيان و زنان زناكار است زندانى مىكند تا به كارى كه كرده دليلى بياورد، صدقه براى مؤمن سپر بزرگ از آتش است و براى كافر وسيله حفظ مال اوست كه به زودى عوض صدقهاش به او داده مىشود و بلاها از او گردانده مىشود ولى در جهان آخرت بهرهاى ندارد.
دوزخيان به وسيله زبان به آتش افكنده مىشوند و نوريان به وسيله زبان نور بخشيده شدهاند، پس زبان خود را نگهداريد و آن را به ياد خدا مشغول سازيد پليدترين كارها آن است كه گمراهى بار آورد و بهترين دستآوردها كارهاى خير است. بپرهيزيد از اين كه صورت كشيده (بسازيد) كه در روز رستاخيز از آن بازپرسى خواهيد شد. و چون خاشاكى از تو به وسيله فردى گرفته شد، بگو: خداوند آنچه را كه خوش ندارى از تو دور سازد. آنگاه كه از حمام بيرون آمدى و برادرت به تو گفت: «حمام و آب گرمت خوش باد»، بگو: «خداوند خاطرت را آسوده سازد.» و آنگاه كه برادرت به تو گفت: «خداوند بر تو سلام فرستد.» بگو: «و تو را نيز خداوند سلام فرستاده و در بهشت جاى دهد.» در جاده و شاهراه ادرار نكرده و دفع مدفوع نكن.
درخواست كردن پس از مدح و ثناگويى است، پس نخست خداى را ثنا گوييد، آنگاه نيازمندىهاى خود را درخواست كنيد. خدا را ثنا گوييد و او را مدح كنيد پيش از آن كه نيازمندىها را بخواهيد. اى كسى كه دعا مىكنى! چيز نشدنى و غير حلال را درخواست مكن. آنگاه كه بخواهيد كه به نوزاد پسرى مبارك باد گوييد، بگوييد: «خداوند اين بخشش را براى تو مبارك گرداند و او را به رشد رسانده و نيكى او را به تو روزى كند.» و هر گاه برادرت از مكّه باز آمد، ميان دو چشمش و دهانش را كه با آن حجر الاسود را بوسيده كه پيامبر خدا ٦ آن را بوسيده ببوس و چشمش را ببوس كه با آن به خانه خداى متعال نگريسته و پيشانى و صورتش را ببوس و به هنگام مباركبادش بگويد: «خداوند حجّ تو را بپذيرد و كوششت را سپاس فرمايد و آنچه هزينه كردى عوض دهد و اين سفر را آخرين سفر حجّت قرار ندهد.
از افراد پست دورى نماييد كه پست كسى است كه از خداوند نمىترسند و كه