٣٤- سفيان بن ابى ليلى از امام حسن مجتبى ٧ نقل مى‌كند كه او را در يك گفتگوى طولانى كه با پادشاه روم داشت، در پاسخ پادشاه روم كه از جمله از هفت موجود زنده‌اى كه خدا آنها را آفريد ولى از شكم مادر بيرون نيامدند پرسيد، چنين فرمود: آدم و حواء و قوچ ابراهيم و ناقه صالح و مارى كه در بهشت بود (و آدم را فريب داد) و كلاغى كه (در داستان هابيل و قابيل) خداوند او را برانگيخت تا زمين را بكند و ابليس كه خداوند به او لعنت كرد.

خداوند اسلام را هفت بخش كرد

٣٥- عمار بن ابى الاحوص مى‌گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: در ميان ما گروه‌هايى هستند كه قائل به امير المؤمنين ٧ هستند و او را به همه مردم مقدم مى‌دارند ولى آنچنان كه ما فضيلت شما را توصيف مى‌كنيم آنها نمى‌كنند، آيا آنها را دوست بداريم؟ فرمود: اجمالا آرى. آيا چنان نيست كه نزد خداوند چيزى هست كه نزد پيامبر خدا ٦ نبود و نزد خدا پيامبر خدا ٦ چيزى داشت كه ما نداريم و نزد ما چيزى هست كه نزد شما نيست و نزد شما چيزى هست كه نزد غير شما نيست؟

همانا خداوند، اسلام را بر هفت بخش قرار داده: صبر و راستگويى و يقين و راضى بودن و وفا و علم و حلم، سپس آنها را ميان مردم تقسيم كرده، كسى كه همه اين هفت بخش را دارد او داراى ايمان كامل است و تحمل دارد، و سپس خداوند تقسيم كرد و به برخى از مردم يك سهم و به برخى دو سهم و به برخى سه سهم و به برخى چهار سهم و به برخى پنج سهم و به برخى شش سهم و به برخى همه هفت سهم را داده است. پس شما به كسى كه يك سهم دارد، دو سهم را تحميل نكنيد و به كسى كه دو سهم دارد، سه سهم را تحميل نكنيد و به كسى كه سه سهم دارد چهار سهم را تحميل نكنيد و به كسى كه چهار سهم را دارد پنج سهم را تحميل نكنيد و به كسى كه پنج سهم دارد شش سهم را تحميل نكنيد و به كسى كه شش سهم را دارد هفت سهم را تحميل نكنيد كه در اين صورت بار آنان را سنگين مى‌كنيد و آنها را دچار نفرت مى‌سازيد، ولى با آنان با مهربانى رفتار كنيد و بر آنان كار را آسان بگيريد.

به زودى براى تو مثلى مى‌زنم تا با آن پند گيرى: مرد مسلمانى همسايه كافرى‌