نكنى، به زنان پارسا نسبت بد ندهى، رياكارى نكنى كه كمترين ريا شرك به خداى متعال است، به كسى كه قدّش كوتاه است به خاطر عيب‌جويى نگويى: كوتاه، و به كسى كه بلند قامت است نگويى: بلند، كسى از آفريدگان خدا را مسخره نكنى، به بلا و مصيبت بردبار و صبور باشى، و نعمتهايى را كه خداوند به تو ارزانى داشته سپاسگزار باشى، و به جهت گناهى كه انجام داده‌اى از كيفر خدا ايمن نباشى، و از رحمت خدا نوميد مباشى، و از گناهت به خدا توبه كنى، چرا كه توبه‌كننده از گناهش همانند كسى است كه گناه نكرده است و با وجود آمرزش خواهى، بر گناهان پافشارى نكنى كه مانند كسى خواهى بود كه خدا و آيات و پيامبران او را مسخره كند.

و بايستى بدانى كه آنچه به تو رسد از دست تو بيرون نرود و آنچه از دست تو رود به تو باز نگردد، و اين كه خدا را به خاطر خشنودى مخلوق به خشم نياورى، و دنيا را بر آخرت ترجيح ندهى زيرا كه دنيا فانى و آخرت پايدار است و از آنچه توانايى دارى بر برادرانت بخل نورزى و درونت همانند بيرونت باشد، بيرونت نيك و درونت زشت نباشد كه در اين صورت از منافقان خواهى بود، دروغ مگوى، با دروغگويان مياميز، و آنگاه كه سخن حق شنيدى خشمگين مباش و تا مى‌توانى خود، خانواده، فرزندان و همسايگانت را ادب كن و بدان چه مى‌دانى عمل كن و با هيچ يك از آفريدگان خداى متعال جز به حق رفتار نكن، و نسبت به خويشاوند و بيگانه خوش رفتار باشى، و ستمگر و كينه‌توز نباشى و بسيار سبحان اللَّه و لا اله الا اللَّه بگويى و فراوان دعا كنى و زياد به ياد مرگ و پس از آن قيامت، بهشت و دوزخ باشى.

و قرآن زياد بخوانى و به آنچه در آن است عمل كنى و نيكى و بزرگوارى را نسبت به مردان و زنان مؤمن غنيمت شمارى و بنگرى هر چه را كه براى خودت نمى‌پسندى براى كسى از مؤمنان مپسندى و از كار خير دلتنگ مشوى، و بار دوش هيچ كس نشوى و آنگاه كه به كسى نعمتى دادى منّتش ننهى، و دنيا در نزد تو بسان زندانى باشد تا خداوند بهشت را نصيب تو كند. اين چهل حديث است كه هر كس در عمل به آنها پايدارى كند و آنها را از من براى امّتم حفظ كند، به رحمت خدا، وارد بهشت مى‌شود، و او از برترين مردم و پس از پيامبران و جانشينان آنها محبوبترين افراد در پيشگاه خداست و خداوند او را در روز رستاخيز با پيامبران، صديقان، شهيدان و شايستگان محشور خواهد كرد و اينان رفيقان خوبى هستند.