رابطه براى رسول صادع و اوصياء طاهرين عليهم السّلام هميشگى و دائم بوده يعنى پيوسته مورد القاء اشارات و حقايق و الهام معالم و معارف قرآنى بوده‌اند و در اثر اين رابطه اوصياء طاهرين محدث معرفى شده‌اند كه رابطه القاء و موهبت و مس و تلقى حقايق و بطون قرآنى بوده‌اند هم چنين حديث نبوى‌

(ان من امتى محدثين)

ناظر باين حقيقت است و در اثر حديث و القائات قلبى و غيبى آيات كريمه تبيان كل شي‌ء خواهد شد.

و اما تخيل و توهم يعنى دو قوه جزئى درونى فقط امورى كه مخلوط بزوايد و عوارض خارجى از كميت و كيفيت و وضع و اين هستند ميتواند در روان احضار نمايد مثلا صورت انسانيت بطور اطلاق و بدون زياده را هرگز نميتواند ادراك نمايد زيرا هر دو نيروى جزئى مخلوط بعوارض و غواشى است هم چنين كه نيروى احساس نيرويى مانند بينايى و شنوايى جز موجود خارجى را نميتواند ادراك نمايد زيرا هر دو نيروى جزئى مخلوط بعوارض و غواشى است هم چنين كه نيروى احساس نيرويى مانند بينايى و شنوايى جز موجود خارجى را نميتواند ادراك نمايد خلاصه امر معقول بما هو معقول از طريق تخيل و يا احساس صورت نخواهد گرفت هم چنان كه امر مورد تخيل و يا احساس از طريق تعقل صورت نخواهد گرفت زيرا هر يك قواى جداگانه متضاد يك ديگرند.

اهل ايمان و تقوى و فضيلت فقط ميتوانند از طريق نيرو و جوهر عقلى معلومات عالم امر بسيط را ادراك نمايند و مراد از عالم امر حقايق و اسرار قرآنى است كه درك آنها بطور موهبت وجودى و شهود اكتسابى روانى و نورانيت ايمان خواهد بود و هر يك از اين منازل يعنى ادراك كه نيروى ايمان و تقوى و طهارت اكتسابى داراى مراتب بى‌شمار خواهد بود بقدر سعى و قدرت ايمان و شهود حقايق و اسرار قرآنى و از نظر اينكه حقايق الهى است از شئون عالم امر بسيط و بطور موهبت وجودى معرفى شده و نعمت ربوبى و نورانيت ايمان اكتسابى است و بديهى است كه قابل شدت و ضعف بلكه قابل زوال نيز خواهد بود.

و هر يك از اين منازل يعنى ادراك نيروى ايمان و تقوى و طهارت اكتسابى‌