درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٦ - الحديث الثالث عشر

صدور آن فعل و اثر ساحت ربوبى است و از جمله صنع و ظهور اراده و مشيت او بطور وجوب و مستقل خواهد بود ولى تابش نور وجود به لحاظ محل قابل آن كه بشر زيد و عمرو باشد موجود خارجى و مخلوق و موجود عاريتى و ربط محض بساحت ربوبى خواهد بود.

و مقدمه سوم آنست كه بشر كه وجود او مجعول بالذات و هستى او عاريتى است يعنى ربط محض بساحت ربوبى است لا محاله اثر و فعل صادر از او نيز از جمله مخلوق و همه قوا و نيروهاى و جوارحى او نيز مخلوق و عاريتى خواهد بود يعنى موجود عاريتى هرگز در افعال خود استقلال نخواهد داشت بلكه مانند فاعل وجود او عاريتى خواهد بود يعنى موجود عاريتى هرگز در افعال خود استقلال نخواهد داشت بلكه مانند فاعل وجود آن عاريتى خواهد بود.

بالاخره جاعل و فاعل چنانچه ذات قدس او قائم بذات و مستقل باشد در اثر فعل و جعل او نيز مستقل خواهد بود و چنانچه فاعل در وجود عاريتى و مخلوق باشد اثر و فعل و همه قواى او نيز بطور اولى عاريتى خواهد بود و هم چنان كه ذات و وجود فاعل ربط محض بساحت ربوبى است و مخلوق خالق جهان است هم چنين همه قوا و افعال و جوارح او نيز افعال صادر از او نيز مخلوق و بطور عاريتى خواهد بود.

يعنى موجود عاريتى هرگز در افعال خود استقلال نخواهد داشت بلكه مانند فاعل وجود آن عاريتى خواهد بود بالاخره جاعل و فاعل چنانچه ذات قدس او قائم بذات و مستقل باشد در اثر فعل و جعل او نيز مستقل خواهد بود و چنانچه فاعل در وجود عاريتى و مخلوق باشد اثر و فعل و همه قواى او نيز بطور اولى عاريتى خواهد بود و هم چنان كه ذات و وجود فاعل ربط محض بساحت ربوبى است و مخلوق خالق جهان است هم چنين همه قوا و افعال و جوارح او نيز افعال صادر از او نيز مخلوق و بطور عاريتى خواهد بود.