مسأله ٣٢- با وجود استطاعت مالى اگر در كشور حج مالش تلف يا ربوده شد، چنانچه بتواند گرچه به سختى و بدون اهانت عملش را همچنان پايان دهد، ظاهراً حجش حجه الاسلام بوده و تكرارش واجب نيست گرچه در صورت امكان خيلى شايسته است تكرار شود.

مسأله ٣٣- اگر براى خودش يا نيابت با پول يا مجانى تنها استطاعت حج بدون قربانى را دارد، چنانكه گذشت براى خود واجب‌الحج، و نيابتش نيز اگر حج نيز خود را انجام داده يا خودش واجب الحج نبوده درست است، كه به جاى قربانى در صورت امكان طبق دستور ده روز روزه بگيرد.

مسأله ٣٤- حج در زمينه‌اى برعهده انسان مى‌ماند كه اگر مى‌رفت مى‌توانست تمامى اركان و واجباتش را اختياراً انجام دهد، مگر واجبات و اركانى كه نيابت‌پذيرا است همچون طواف و نمازش براى زن‌ها يا مردهاى معذور.

مسأله ٣٥- حفظ مال يا سائر استطاعت‌هاى حج تا هنگام موسم واجب است، و اگر هم در موسم همان سال استطاعت نرفت واجب است حتى‌الامكان خود را براى سال آينده آماده سازد.

مسأله ٣٦- شخص مستطيع گرچه همانند نامستطيعان حج رود كافى و حجه الاسلام است گرچه كارش نامرغوب و برخلاف روح حج و هدفش باشد، كه حدّاقل واجبش را انجام داده، مگر آنكه براى خضوع تن برنج بيشترى در اين راه بدهد، و مخارجى هم كه براى خود نكرده به مستمندان كشور حج و ديگران بپردازد، مانند رسول الله (ص) و حضرات ائمه (ع) كه خيلى اوقات راه ميان مدينه‌