مسأله ١١- در سعى طهارت از حدث و نجاست شرط صحت نسيت گرچه مستحب است، كه اگر بى‌وضو يا غسل بوده، كه بدن يا لباسش هم متجنس باشد سعيش درست است، و فقط ترك واجبى از واجبات احرام را كه پاكى لباس است على‌الأقوى، و پاكى بدن است على‌الأحوط كرده، گرچه پاكى بدن دليل ظاهرى ندارد و احتياطش واجب نيست، ولى در سعى حج كه محرم هم نيست اين اشكال هم مورد ندارد.

مسأله ١٢- ظاهراً در سعى موالات: از پى هم بودن شرط صحتش نيست، ولى بايد طورى باشد كه بگويند سعى كرد، نه اينكه فعلًا يك دور بگردد و دنبال كارى رود، سپس دور دوّم و دنبال كار ديگر و به همين منوال كه طبعاً از نظر عرف مردم سعى نكرده، ولى اگر خسته شد مى‌تواند در اين ميان استراحت كند، بلكه برحسب اخبار مستحب است در صفا و مروه مقدارى بماند، و تنها بين راه است كه در صورت خستگى يا هر حاجتى ديگر مى‌تواند فاصله دهد، و بدون عذر نبايد استراحت كند يا سعيش را رها نمايد، اما در كوه صفا و مروه مى‌تواند و بلكه مستحب است مقدارى مكث كند و حتى طول هم بدهد، و نه آنكه از كوه صفا و مروه بى‌جهت به اين طرف و آن طرف برود، بلكه فقط بر آن دو كوه.

مسأله ١٣- سعى را نبايد بدون عذر از طواف فاصله دهد، ولى ظاهراً مى‌تواند براى رفع خستگى‌[١] يا تخفيف گرما[٢] تأخيرش بياندازد، ولى بدون عذر

[١] - چنان‌كه در صحيحه محمدبن مسلم است درباره مردى كه طواف كرد و خسته شد آيا سعى صفا و مروه را تأخير كند؟ فرمود:« آرى»

[٢] - روايه ابن سنان از حضرت صادق( ع) كه پرسيدم از مردى كه گرما زده شده طواف خانه را كرده و سعى را تأخير مى‌اندازد؟ فرمود:« مانعى ندارد من خودم احياناً عقب مى‌اندازم».( وسائل باب ٦٠ طواف)