درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ٢٦٥
رضا (ع) كه به علت كثرت جمعيت نزديك سايبانهاى مسجد در جنب مقام نماز طواف مىخواند.
«از مقام ابراهيم جاى نماز گيريد» البته هر چه بتوانى نزديكتر، كه آن رمز و اين امر در تو نمودار شود، پاى بر فرق اين و آن منه، كسى را كه براى نزديكتر شدن به مقام اذيت مكن، مرنجان، فقط نماز طواف واجبت را خيلى هم خفيف بخوان و برخيز، نماز طواف مستحب را در همه مسجدالحرام توانى خواند، تركش هم جائز است، و اينجا حق عموم طائف آن است، غصبش مكن، رحل دائمى ميانداز، دكان نماز طواف بدعت را برچين، تلهات را بشكن، اينجا مقام ابراهيم است، همچون او بلندگوى حق باش نه برق باطل، سازندگى پايگاه توحيد به خدو بگيرد نه تله باطل!
نماز طواف واجب همچون طواف واجب است، و چنانكه با ترك يا نقص طواف كارت ناقص است، با نقص يا ترك نماز طواف نيز ناقص است، بايستى همه واجبات نماز را بدانى تا از گرداب طواف به درياى پشت مقام سرازير شوى.
چنانكه ندانى چگونه بايد طواف كرد همچنان در حال احرام بمان تا بدانى، كه طبعاً سخت هم نيست، نماز را نيز بايستى بدون غلط و با شرائط صحتش بخوانى، والا نه حق طواف كردن و نه نماز خواندن ندارى، تا زمانى كه وقت دارى براى درست كردن نمازت كوشش كن، و سپس طواف كن و نمازش را بخوان، اعتماد بر نيابت نماز طواف مكن كه خود بدعت و تجارتى است برخلاف شرع جز در مواردى معين، كه نود و نه درصد نمازهاى نيابتى طواف درست نيست! و اكنون واجبات نماز طواف و شرائطش در مسائلى چند: