درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ٣٦١
مسأله ١٦- در صورت كمبود گلولههايت مىتوانى از ديگران بگيرى در صورتى كه ندانى استعمال شده، يا چه بهتر كه بدانى استعمال نشده ولى براى اينكه از كسى خواهش نكنى- همان بهتر كه از نزديك جمرات بردارى، طبعاً آنجاها كه احتمال استعمال نمى دهى يا بعيد است، زيرا در آخر كار كه چيزى زياد مىآيد كسى ريگهاى زيادى را با خود نمىبرد، و اين فقط در جمره عقبه است و در اولى و وسطى بعيد است كه هنوز تيرباران شيطانها به پايان نرسيده سربازى گلولههايش را رها كند.
مسأله ١٧- اگر برخلاف ترتيب رمى كند، كه از عقبه گرفته به أولى پايان دهد فقط اولى درست است و بايد وسطى و سپس عقبه را تكرار كند، و چنانچه پس از روز سيزدهم بفهمد اشتباه كرده تا آخر ذيحجه جبران كند، و احتياطاً سال ديگر هم خودش يا اگر نشد نائبش تكرار كند.
مسأله ١٨- روى هم رفته واجبات گلولهباران شيطان زدن هفت بار به جمرات است با ريگ ميان طلوع آفتاب تا غروبش كه عدد و زمان و مكان و تعداد شيطان همه و همه براى سربازان اين ميدان واجب المرعات است، با آنكه شيطانى اينجا در كار نيست، تا چه رسد در جبهههاى شيطانهاى واقعى، كاخنشينان كوخ خراب كن، كه تصميم و احتياط و انضباطت در گلوله بارانشان و طرد و نفيشان بايستى خيلى زيادتر و جدىتر باشد، نه آنكه مانند بسيارى از حاجيان همه احتياطمان در اين معركه رمزى توخالى باشد و ديگر هيچ، كه در جولانگاههاى پهنه مكانها و در ازاى زمانهاى شيطانها احتياطمان در سازش با آنها و تقيه از آنها با تعظيم و احترامشان باشد. .. نه! اينجا خوب تمرين كن كه در جاهاى اصلى خوبتر بزنى، و در جبهههاى شيطانى زنى كه هر روز و هر جا است هرگز تقيه و احتياط نكنى.