از احاديث چنان مى‌نمايد كه اين حكم در انحصار شپشى است كه از خود توست، و يا به علت كثابت و آلودگيت در بدنت يا لباست جاى گرفته، پس اگر تو تميزى ولى در گروهى آمده‌اى كه برخى آلودگان در آنجايند، و تصادفاً از اين ميهمانان ناخوانده شپش‌ها سراغت آمدند، كه در تو هم طمعى ندارند، اينجا فقط مى‌توانى بدون آزار بيرونشان كنى.

اين حكم حيوانات بدنى، اما حيوانات غيربدنى همچون پشه و كيك و مگس و همكارانشان اينها هم اگر به تو راه يافتند و نه آنكه سكونت كنند و مأوى گزينند كه بدنى شوند، اينها اگر قابل تحمل نيستند، چون به فرموده امام صادق (ع) بى‌جا در تو جا گرفته‌اند، كشتن يا لااقل بيرون كردنشان جائز است «نعم! و صغار لهما انهما رقيا فى غير مرقاهما».

اما سائر جانوران؟ آنكه خطرناك است كشتنش جائز و گاهى هم واجب است، همچون مار و عقرب موذى كه اگر تو از شرش رهائى يافتى سراغ دگرى مى‌رود، دگرى هم همچون تو و برادر ايمانى يا انسانى توست، و دفاع از او هم چون خودت واجب است، مگر اينكه نتوانى كه هيچ.

و آنچه خطرى ندارد، و تنها تو را اذيت و انگولك مى‌كند، تا توانى تحملش كن، و اگر عرصه را بر تو تنگ كرد تو هم عرصه را بر او تنگ كن، با كمترين اذيت و اهانت از خودت دورش كن، مگر اينكه جز كشتن داروئى نداشته باشد كه در آخر بكش.

و هماره بدان اينجا كجاست و تو در چه حالى، اينجا حرم امن الهى است و تو هم محرمى، تنها مى‌توانى از حال و جان خود دفاع كنى، و نه آنكه به جان يا حال جاندارى تجاوز نمائى، كه مثلًا مورچگان و مانندشان، جاندارانى كه به تو