مسأله ١٥- بهتر است در حال احرام لباس احرام را در بر داشته باشى مگر در موارد حاجت، و كسانى كه لباس احرام با كارشان مزاحم است بدون اشكال مى‌توانند فقط با لنگى كه عورتشان را بپوشاند كارهاشان را انجام دهند، ولى براى انجام مناسكشان خيلى شايسته است همان لباس‌هاى احرام را به تن كنند.

نيّت: ركن دوّم احرام و واجب سوّمش:

نيت در هر عبادتى قصد انجام آن است براى انجام امر الهى، و اين خود كارى است معنوى و قلبى كه حاجتى به گفتن ندارد، گرچه احياناً بهتر است به منظور توجه و انضباط بيشتر گفته شود.

و اصولًا هر عملى مستقلى نيازمند نيتى مستقل است، كه طبعاً با نيت و قصد كارى نتوان كار دگرى انجام داد، و در بحث نيت آنچه مهم است و شايان تذكر خودِ قصدِ عمل نيست، كه طبعاً هيچ عملى خود به خود خالى از قصد نيست، مگر در مورد كارهاى غيراختيارى، مهم قصد قربت است كه عبادت را براى خدا: قربه الى الله انجام امر خدا براى رضاى خدا انجام دهد.

گفته‌اند شخصى مبتلاى به وسواس در نيت بود، نزد مرحوم آيه الله سيد ابوالحسن اصفهانى رفت و گفت كه من هر چه جديت مى‌كنم نيتم نمى‌آيد، آن مرحوم ا روى كاردانى و زيركى فرمود: براى تو نيت واجب نيست، بلكه اصولًا بايستى اعمالت را بدون نيت انجام دهى، رفت و پس از اندكى برگشت كه هر چه تصميم مى‌گيرم كارى بدون نيت كنم نمى‌شود، نيت خود به خود مى‌آيد! فرمود آنچه شرط است همين است كه عمل خالى از قصد نباشد.