مسأله ٤- لنگ و شنل محرم سه جور است: ١- به خوبى بدن را مى پوشاند بطورى كه هرگز بدن پيدا نيست، و اين طور قطع كافى است. ٢- به اندازه اى نازك است كه به خوبى بدن در زيرش نمايان است، گرچه عورتين پوشيده باشند، كه ظاهراً كافى نيست چون صدق لباس ثوب: پوشش نمى‌كند، كه در حقيقت پوشيد برهنه است ٣- نازك متوسط است اينجا در صورتى كه عورتين به خوبى پوشيده باشند، نمايان بودن شبحى و صورتى ناپيدا از بدن ظاهراً اشكالى ندارد، زيرا ما دليلى اينجا به جز خبر صحيح حرير نداريم كه: در آنچه نماز مى خوانى مى توان محرم شوى، اينجا عورتين كه پوشيده است و در نماز همين كافى بود، اضافه اى هم در احرام داريم كه بايستى ثوب لباس: پوشش باشد، اين هم هست، گرچه تا اندازه اى بدن نمايان باشد، كه اينجا همين كه گويند پوشش است كافى است، گرچه احتياط مستحب پوشش كامل است، واگر دو يا چند پارچ بسيار نازك روى هم بپوشد، هم مى‌تواند مقدار واجب را و هم مستحب را انجام دهد، كه شرط نيست هر يك هر يك پوشش باشند.

مسأله ٥- ظاهراً بافته بودن دو پارچ احرام شرط نيست، زيرا اينجا دليلى به جز لباس ثوب: پوشش بودن نداريم، و عرفاً هر چه بدن را بپوشاند پوشش و لباس است، مگر مانند برگ يا چوب يا آبى كه در آن فرو روى، يا چيزى كه به بدنت بمالى و از اين قبيل.

اما لباس نايلونى يا پلاستيكى و يا هر لباسى از هر نوعى كه باشد، اينها از جهت لباس بودن بى اشكالند، و دليلى هم جز لفظ «لباس» اينجا نداريم، و اينگونه مطالب مجتهدش عرف و بازار است، و آيا دكان پيراهن و زير جام پلاستيك فروشى لباس فروشى نيست؟ و كسانى كه اينگونه پوشش ها دارند بى لباسند؟!