پس در درجه اوّل روز است، گرچه روز دوّم يا سوّم باشد، كه رمى گذشته را در روز آينده قضا كنى، سپس شب است اگر اصولًا روزها نتوانى، و سپس نيابت است كه اگر نه در شب و نه در روز هرگز قادر بر انجام وظيفه نباشى، ولى اينجا هم كه بايد نائب بگيرى چه بهتر كه در صورت امكان خودت در جبهه حاضر شوى كه دست كم تماشاگر باشى ولى واجب نيست.

مسأله ١٠- اگر سه روز اوّل را خوئش معذور است ولى مى‌تواند روز سيزدهم مى‌شود چهارمى، و هر جا كه دو يا چند رمى قضا و اداء واجب باشد، لازم است قضا را بر اداء، و گذشته را بر تكليف فعلى نقدم دارد مه به ترتيب روز اوّل دوّم سوّم.

بنابراين نيابت تنها هنگامى است كه در همه اوقات شب و روز اين ايام خودش معذور باشد كه طبعاً از همان روز اوّل بايستى نائب بگيرد، و در زمينه‌اى هم كه بتواند همه را در روز آخر انجام دهد احتياطاً براى هر روز هم نائب بگيرد، ولى اگر هر شب يا بعضى شب‌ها بتواند خودش رمى كند هرگز نيابت نه كافى است و نه جائز است.

مسأله ١١- زمان اصلى رمى جمرات جمرات از دهم تا سيزدهم ذيحجه الحرام است كه اگر در اين ايام يا بعضى از آنها يادش رفت و پس از سيزدهم فهميد بايستى خودش يا نائبش در سال آينده قضا كند، گرچه بعيد نيست تا آخر ذيحجه هم قضايش كافى باشد، ولى برخلاف روايتى ضعيف اما مشهور ميان علماء مى‌باشد، و طبعاً اينجا جاى احتياط است كه هم خودش يا نائبش در بقيه ذيحجه امسال قضا كند، و هم سال آينده خود با نائبش آنچه فراموش شده انجام دهد.