اوقاتت مصرف زدن شيطان‌ها، طردِ شيطان و شيطنت‌ها، و بقيه‌اش در همين ميان به گونه اصل و متنِ زندگى عبادت و طاعتِ رحمان، كه آن فرع است و اين اصل، آن مقدمه اين است كه «لاإله» مقدمه «إلاالله» است، كه زندگى سراسر عقيده است و جهاد همه‌اش نقش «لاإله الاالله» است.

با هر شيطان و هرگونه شيطنتى حربه‌اى مناسب آماده‌ساز و با جمله‌اى كوتاه و يك جهان معنى «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّهٍ ...»: آنچه توانيد و آنگونه كه تمكن داريد يا مى‌توانيد تمكن داشته باشيد خود را آماده رزم با شيطان‌ها كنيد! تا «تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ‌»: بدين‌وسيله دشمن خدا و خودهاتان را لااقل بترسانيد كه از شما هماره گريزان باشند.

بايستى رزم و نبرد روى حساب و حساب كرده باشد، مشت و درفش معنى ندارد، با فرعون نيروئى به همان نسبت و مناسبت و نه تنها وعظ و ارشاد، كه نه مى‌فهمد و اگر هم احياناً بفهمد زير بار نمى‌رود، و با قارون استثمار نيز همان و نه تنها قدرت و موعظت، و با بلعم استعمار با نيروى علم كه بر حسب فرموده پيمبر بزرگوار «اذا ظهرت البدع فى امتى فليظهر العالم علمه، و من لم يفعل فعليه لعنه الله والملائكه والناس اجمعين»: «هنگامى كه بدعت‌ها و بدبينى‌ها به چهره دين در امت من آشكار شد، بر علماى امت است كه علم خود را آشكار سازند، و هر كه نكند بر او باد لعنت خدا و فرشتگان و همه‌مردمان».

و نه تنها مبارزه با شيطان وظيفه علماى دين است، بلكه وظيفه همه مسلمين است، چنان‌كه جبهه منى در انحصار علما نيست، رزمندگان با شيطان‌هاى اجتماع نيز تنها دانايان نيستند، بلكه همه مسلمين، با در دست داشتن حربه‌هاى مناسب بايستى رزمندگان عليه شيطان باشند، و هر كه سلاح مناسب ندارد آماده كند، و از