آنها را بكند كه برحسب نصوص اين هم كافى است، چنان‌كه زنى پيش از تقصير وقتى ديد شوهرش در عمل جنسى بر او غلبه مى‌كند مقدارى از موى سرش را با دندانش كند و امام فرمود همين كافى است، انسان كه هميشه قيچى همراه ندارد، در جائى كه حلق: تراشيدن همه سر واجب است، كندن يا تراشيدن بعضى سر كافى نيست، و آنجا كه تقصير لازم است تراشيدن همه يا بعض سر كافى نيست بلكه در صورت عمد كفاره هم دارد، و بالاخره جز تراشيدن همه موهاى سر به عنوان حلق، يا چيدن مو يا ناخن به عنوان تقصير، به جز اينها كافى نيست و از احرام بيرون نمى‌رود، مثلًا اگر قسمتى از سرش را بتراشد اين نه به حساب حلق مى‌آيد كه همه سر را نتراشيده و نه به حساب تقصير كه كوتاه نكرده.

مسأله ٢: ظاهراً در تقصير فقط كوتاه كردن از ناخن يا موى سر و صورت ريش و سبيل كافى است، گرچه بعيد نيست كوتاه كردن ساير موهاى بدن نيز كافى باشد ولى خلاف احتياط شديد است، بلكه ظاهراً كافى نيست، و بهتر اين است كه از هر دوى مو و ناخن كوتاه كند، و كوتاه كردن مقدارى از هر يك كافى است، اگر هم فقط قدرى از موى سر يا صورت، يا قدرى از ناخن دست يا پا كوتاه كند كافى است.

مسأله ٣- بهتر است مو يا ناخن را با وسائل معمولى بچيند، گرچه با هر وسيله ممكن كافى است، مثلًا قسمتى از ناخن را بسايد يا بشكند يا با دندان قطع كند يا هر جور ديگر كه گويند ناخنش را كوتاه كرد، گرچه با زدن دوائى باشد كه ناخن را ذوب مى‌كند، يا مقدارى از موى سر يا صورت را با دندان قطع كند يا با دست از ميان بكند نه از ته و يا مقدراى از مو را بسوزاند يا به وسيله دوا كوتاه كند، غرض كوتاه كردن مو يا ناخن است به هر وسيله ممكن، كه طبعاً كندن يا تراشيدن كافى نيست.